ti guarda dal Grande Inquisitor

Death in Venice in de Munt [terug]

Opmerkingen ...

3

van Dirk Vandepitte <dirkvandepitte@...> op zaterdag 31 januari 2009 om 23:33

Margo, dinsdagavond hebben Hugo en ik ons nog afgevraagd wat uw indruk over deze productie zou zijn. Hugo had zijn twijfels, maar ik had verwacht dat het u toch tenminste gedeeltelijk zou bevallen. Ik heb me dus vergist. Ik ken u nu toch al 15-16 jaar, maar mijn inschatting was dus fout ...

Vanavond heeft Klara de opname van de opvoering van 23 januari uitgezonden, of beter, ze hebben een deel uitgezonden. Om één of andere reden (technisch probleem, slechte montage, ... ?) is het eerste bedrijf al na de eerste scène afgebroken. Alsof er niets aan de hand was, kwam dan meteen de stem van Sylvia Broeckaert met de gebruikelijke mededeling "We hebben geluisterd naar het eerste bedrijf enz.", en men is onmiddellijk doorgegaan met het tweede bedrijf. Ook na het einde van de opera kwam er geen uitleg bij de vergissing, en men heeft gewoon de geprogrammeerde werken laten horen. Het hele programma had moeten duren tot middernacht, maar het was dus reeds afgelopen om 22u50. Ik had verwacht dat men dan een mededeling zou doen over de vergissing, maar neen hoor, er kwam dan een vergissing die nog groter is. Men begon de uitzending van het programma "De sporen", dat normaal op zondag om 17u gaat. Ik hoop dat ze de Muntopname later integraal zullen uitzenden.

Is dit de kwaliteit waarop het "huis van vertrouwen" zich zo graag beroemt ?

2

van Margo <margo@...> op zaterdag 31 januari 2009 om 8:50

Dag Dirk, ik verwachtte dat je zou reageren... :-{)

Ik heb Thielemans bijdrage niet gehoord, maar aangezien ik me zijn kritiek op "Pelléas et Mélisande" herinner, kan ik me zo ongeveer voorstellen wat hij gezegd heeft. Hij heeft toen ook niet veel zinnigs gezegd.

Het is anderzijds moeilijk om "bevlogen" te zijn over een werk waarvoor ik geen enkel affiniteit voel, noch op inhoudelijk noch op muzikaal vlak. Maar dat is natuurlijk mijn probleem...

1

van Dirk Vandepitte <dirkvandepitte@...> op vrijdag 30 januari 2009 om 22:43

Dit is niet uw meest bevlogen bespreking, Margo ... Ongeveer plagiaat van wat Johan Thielemans op VRT1 radio kwam vertellen, of eigenlijk, niet te vertellen had. En "fysische pijn", we kennen u als een ernstig man, Margo, dat moet toch aan uw buitenlandse escapades te wijten zijn, hoor !

Ik raak over dit werk en deze productie in het bijzonder niet uitgepraat. Ik heb ze wel al heel vaak beluisterd. Mij Ipod houdt een tellertje bij, en dat staat inmiddels al op 21.

Vorige week had ik Graham-Hall gezien in de rol van Aschenbach. Ik heb de man toen Clark-Hall genoemd, een vergissing natuurlijk, allicht een vermenging met Graham Clark, mijn favoriete Mime. Sorry daarvoor. Maar deze week heb ik ook Bostridge aan het werk gezien. Bostridge was inderdaad heel erg zuiver en indrukwekkend, maar toch vond ik de prestatie van Graham-Hall in deze rol nog beter. Zijn stem is iets minder zuiver, en ze ligt dichter dan die van Bostridge bij de "referentie"-opname met Peter Pears, misschien ook omdat hij wat ouder is. Ik vond Bostridge zeker in het eerste bedrijf iets te veel ingehouden, terwijl Graham-Hall een meer geleidelijke overgang maakt van stijlvolle en intellectuele aristocraat naar een verliefde stalker die niet alleen geestelijk maar ook lichamelijk aftakelt.

Maar ook Andrew Shore en William Towers maakten een grote indruk. De 7 rollen die Shore moest vertolken zijn natuurlijk heel wat eenvoudiger dan die van Aschenbach, maar hij slaagde er geweldig goed in om zijn stem in elk van deze typetjes juist te zetten. Eén van de sterkste scènes van de opera was de droom met de confrontatie tussen Dionysos en Apollo over een getormenteerde Aschenbach.

Het succes van de productie is verder ook te danken aan het orkest, in een ongewone bezetting, met veel slagwerk, dat de wat Margo "Monteverdi-recitatieven" noemt met grote spanning heeft begeleid. Monteverdi is hier echter voor mij heel veraf.

De Munt verwent ons dit seizoen : na een zeer geslaagde Pelléas & Mélisande en een mooie Cenerentola was dit deze Death in Venice het hoogtepunt van de laatste jaren !