ti guarda dal Grande Inquisitor

Tha´s in Kinepolis [terug]

Opmerkingen ...

1

van Sven De Boeck <s.deboeck@...> op zondag 21 december 2008 om 14:53

Ik vind net dat Massenet die bekering prachtig aan de dag legt door te beginnen met de aria - waarin al duidelijk wordt dat Tha´s'ziel een lege doos is, en dat zij niet gelukkig is met het wereldse genot dat enkel gedragen wordt door haar lichaam. AthanaŰl komt op het goede moment en de ziele-rust die neerdaalt met het uitvoeren van de mÚditation is ongelofelijk mooi. Goed, het is een platgespeelde klassieker maar ge´ntegreerd in de opera is het wondermooi, en ... mag sentimentaliteit nog ? Als het goed is, zoals bij Massenet steeds, waarom niet ?