ti guarda dal Grande Inquisitor

Médée in de Munt [terug]

Opmerkingen ...

2

van Dirk Vandepitte <dirkvandepitte@...> op zondag 20 april 2008 om 9:57

Deze opera was me tot voor enkele weken helemaal onbekend. Dat was ten oprechte, want het is een sterk werk, dat voor zijn tijd (1797) ook erg modern was.

Het is een sterk werk, althans in de Italiaanse versie. Het is inderdaad zeer jammer dat de Munt heeft gekozen voor de Franstalige versie. De gesproken dialogen onderbreken de muzikale lijn en de dramatiek van het werk helemaal. Behalve Médée en een kleine uitzondering voor Dircé helemaal in het begin van de opera heeft geen enkele rol een aria die een opera van deze omvang en dramatiek waardig is. In de Italiaanse versie heeft bij voorbeeld de bariton een paar krachtige arias, terwijl zijn optreden in de Franstalige versie eigenlijk beperkt is tot een duet-achtige dialoog met Médée.

In de Munt-productie heeft men een pauze ingelast tussen het tweede en het derde bedrijf, en dat was eigenlijk geen slecht idee, want zo is het derde bedrijf een homogeen geheel. In dat derde bedrijf is er in het begin nog slechts één gesproken dialoog, waarna de waanzin van Médée zich in de laatste 20 minuten ten volle vocaal en orchestraal kan ontwikkelen. En dat gebeurt ook ! De finale van deze opvoering was behoorlijk aangrijpend, met een fantastische prestatie van Nadja Michael. In de treinreis naar huis heb ik meteen het laatste bedrijf nog eens opgezet (in het Italiaans).

Het gebruik van video is in deze productie best op zijn plaats. Voor alle duidelijkheid, de videobeelden komen alleen vóór aanvang van elk bedrijf en tijdens de ouvertures, wanneer het scherm gesloten is, en zij verstoren de scenische handelingen dus niet. Het zijn beelden van trouwpartijen uit de jaren 50-60 en van schoolactiviteiten van grote groepen kinderen. Deze beelden van schoolkinderen zijn mooi op zichzelf, want zij tonen kinderen uit de lagere school die vol bewondering recht in de camera kijken. Te oordelen naar de kleding van de kinderen moeten die beelden zijn gemaakt rond 1970, en in die tijd was een camera nog een rariteit. De beelden tonen de bewondering en de onschuld van de kinderen op een prachtige manier, en net als de beelden van de trouwpartijen zij voegen dus werkelijk een belangrijk element toe aan deze opera. De kinderen van Médée en Jason zijn vol liefde voor hun beide ouders en zij zijn helemaal onschuldig.

Het medium video is - wanneer het goed wordt gebruikt, en dat is hier helemaal het geval - een sterk element in een productie.

Dirk

1

van De Palmenaer Marc <marcdepalmenaer@...> op vrijdag 18 april 2008 om 21:16

Ik ga per week ongeveer 2 maal naar theater.
En wat moet ik de laatste 2 jaar constateren, er wordt meer en meer van het medium video gebruik gemaakt.
Ook bij moderne dans hetzelfde liedje, soms werkt het maar het wordt zo een trend dat iedereen denkt dat er niks meer kan gemaakt worden zonder wat film erbij.
Ivo van Hove spant wel de kroon.