ti guarda dal Grande Inquisitor

Wozzeck in de Munt (1/2) [terug]

Opmerkingen ...

3

van Dirk Vandepitte <dirkvandepitte@...> op dinsdag 4 maart 2008 om 21:04

Zo erg was het nu toch niet, hé. De enscenering was inderdaad weinig geïnspireerd, ondanks al de mooie praatjes die de regisseur errond heeft verteld. De donkere en kale zand- en later moddervlakte voor alle 15 de scènes getuigt niet van veel creativiteit. Ik vond echter dat dat decor voor het laatste bedrijf wel zeer geslaagd was. Op die manier heeft het laatste bedrijf de opera toch wel enigzins gered. Ook de personenregie staat in dat laatste bedrijf wel overeind, vind ik, zowel voor Wozzeck als voor Marie.

Misschien komt het omdat ik met de Vrienden op 22 feb de laatste toneel/orkestrepetitie heb gezien. Daarin hebben ze enkele losse delen van scènes uit het 1e en 2e bedrijf nog eens doorgenomen, en op het eind eens hebben ze het hele laatste bedrijf in één keer doorgespeeld.

Ik heb me al suf gepiekerd op de manier waarop Wozzeck op het eind helemaal kan verdwijnen in een plasje water van een paar cm diep zonder dat dat plasje leegloopt. Iemand met een technische knobbel ?

Dirk

2

van Dirk Vermassen <dirk.vermassen@...> op maandag 3 maart 2008 om 22:16

Gij waart vermoeid en verveeld na de Wozzeck, Karl, ik had hoofd- en oogpijn. Wie haalt het in zijn hoofd om mensen bijna twee uur in een groot zwart gat te laten kijken met hier en daar irriterende vlekken ijzig wit licht waarin wat onduidelijk rondgefriemeld wordt? Het enige visueel draaglijke moment was het groeten: het leek of de zangers van kilometers ver plotseling dichtbij waren gekomen. En hoe goed ze ook zongen, de regisseur was er niet in geslaagd om ook maar één van hen geloofwaardig te maken.

Merkwaardig hoe een vervelende enscenering ook een ijzersterk werk oersaai kan maken. Spijtig voor Berg, spijtig voor Wozzeck, spijtig voor de Munt. Hopelijk doet de rest van het seizoen ons die miskleun vergeten.

1

van Karl <karl_stas@...> op maandag 3 maart 2008 om 9:37

Ik heb deze opera gisteren gezien met Henschel in de titelrol. Ik vond het een zeer teleurstellende voorstelling. Het orkest speelde voortdurend te luid, zelfs in de meer intimistische scènes (bv. de scène waarin een door wroeging gekwelde Marie in de Bijbel leest). Luid en zonder nuance. Doordat de dynamiek varieerde van vrij luid tot ondraaglijk luid verloor de muziek zijn dramatische spankracht en werden de zangers vaak gedwongen te schreeuwen om over het orkest te komen. De climax na de verdrinkingsdood van Wozzeck ging de mist in, omdat het orkest amper nog luider kon spelen.

Over de zangers durf ik niet veel te zeggen, want ik vermoed dat ze het er met een andere dirigent veel beter van zouden afgebracht hebben.

Ook de enscenering was teleurstellend. Het acteerwerk was pover, de personages niet geloofwaardig. In zo'n minimalistisch decor is het vooral de belichting die voor de sfeer moet zorgen, maar dat lukte hier duidelijk niet. Kortom, ik ben vermoeid en verveeld naar huis gegaan. Op papier was dit nochtans een aantrekkelijke productie. Van de Munt zijn we toch wel (veel) beter gewoon. Wigglesworth is wat mij betreft geen aanwinst.