ti guarda dal Grande Inquisitor

La Gioconda in Luik [terug]

Opmerkingen ...

3

van Nico Deloddere <nico.deloddere@...> op vrijdag 23 juni 2006 om 0:37

En ik vergeet nog het programmaboek.
Het kost inderdaad 10 euro, maar de boekjes van 'l'Avant Scène Opéra' kosten er normaal wel 22!
De kwaliteit ervan is fenomenaal: een volledige muzikale analyse, libretto met vertaling in het Frans, een vergelijkende discografie, schitterende foto's ook al van deze nieuwe productie, ... Daar heb ik nog jaren plezier van.

2

van Nico Deloddere <nico.deloddere@...> op vrijdag 23 juni 2006 om 0:32

Ik vond de bezetting wel vrij sterk, en was verrast dat men het budget heeft om 6 loodzware rollen te bezetten. De grootste verrassing was voor mij wel de opera zelf, die was mij bekend van CD-opnamen, maar 'la gioconda' in het echt horen, deed me beseffen dat de kwaliteit ervan uitzonderlijk is. Je ziet ook een aantal keren waar Verdi de mosterd gehaald heeft, bv. bij de monoloog van Barnaba in het eerste bedrijf (vergelijkbaar met het Credo van Iago) en Gioconda's 'oh madre mia, quanto mi costi' werd in Aida: 'Oh patria, quanto mi costi' op heel gelijkaardige muziek.
Lafont was voor mij de meest indrukwekkende zanger, ik vind hem dramatisch onvoorstelbaar sterk. Natuurlijk hebben rollen zoals Wotan hun tol geëist, maar hij trekt voortdurend de aandacht naar zich toe en zijn vocaal acteertalent is verbluffend zeker in de duetten. Shafajinskaia is geen Callas, maar ze deed me toch denken aan wat een effect het moet geweest zijn een zangeres als Callas in zo'n rol te horen.
De rol is gewoon moordend, en vooral met de laagste noten had ze problemen. Maar in de hoogte blies het 'staal' me van mijn stoel. Het einde van het eerste bedrijf, het duet met Laura, haar 'Suicido', vocaal vuurwerk van de bovenste plank. De tenor was ook niet naar mijn smaak, een exemplaar zoals we in Luik vaak zien: van karton, met de operagebaartjes van weleer, heeft de noten, maar meer niet.
En Burchuladze, sorry, maar zo'n wollige Russische toon vind ik niet meer van deze tijd. Boris Christoff kon zich permitteren om met een vreselijk accent niet-Russische rollen te zingen, maar dat was in de jaren 50.
En een speciale vermelding voor de dirigent Rani Calderon die toont wat een sterke persoonlijkheid met een middelmatig orkest kan bereiken (in tegenstelling tot I.T.). Hij is ook één van de weinige dirigenten die het Luikse publiek stil krijgt, hij begon niet voor de zaal muisstil was, fantastisch!
Alle bewondering voor de Luikse opera dat ze zo'n repertoire nog brengen.
Nico

1

van Hugo Delava <hugo.delava@...> op woensdag 21 juni 2006 om 15:32

Hoi Margo,

Het is inderdaad een beetje onbegrijpelijk dat de ORW twee pauzes plaatst in Gioconda. Dit breekt niet alleen de dramatische spanning , het hoeft helemaal niet omdat het werk niet uitzonderlijk lang is. Gelukkig was ik zondag in Luik, zodat alles nog op een schappelijk uur voorbij was.
Jammer dat je het laatste bedrijf niet zag. Het is het meest aangrijpende van de hele opera, en je zou (althans toch zondag) een hele andere indruk gekregen hebben van Shafajinskaja. Uiteindelijk heeft ze voordien niet écht veel te doen. In elk geval is het een soort stem die je liefhebt of haat.
Maurizio Comencini is een beetje een geval apart. Hij heeft een mooie lyrische stem die hij voortdurend overbelast in rollen die eigenlijk te zwaar zijn. Ik vond zijn "Cielo e mar" inderdaad een droevig beestje, alhoewel mijn mening duidelijk niet gedeeld werd door een juichend publiek.
Je kan overigens mijn recensie hier http://home.tiscali.be/to.operagazet/artikels1/be/liege.htm#gioconda lezen.

Groeten,

Hugo