ti guarda dal Grande Inquisitor

Maria Stuarda in Antwerpen [terug]

Opmerkingen ...

3

van Iwein <iwein.debrauwer@...> op zondag 16 april 2006 om 12:05

Mensen,
Ik ga nu tien jaar naar de Vlaamse Opera maar wat op 15/4 met Maria Stuarda gebeurde heb ik nog nooit meegemaakt : Gent went crazy. Een 20 minuten staande ovatie, de zangers stonden op het podium en wisten op de duur zelf niet meer wat te doen.
En terecht! We hadden het geluk om een cast te zien zoals ze bedoeld was dus met Darina Takova en Eric Cutler.
Schiller's stuk fascineert me al lang en als ik één perfecte Maria Stuart heb gezien was het wel Darina Takova in een niet-theater-voorstelling. Wat een stem en présence.
En dan het tweede bedrijf waar de spanning tussen de koninginnen zo voelbaar werd, waar Todorovitch en Takova mekaar tot grote hoogten opstuwden en in hun vaart Eric Cutler meezogen.
Een orkest en koor dat al even sterk werd meegevoerd, was het dank zij de toch wel oud geworden Varviso of dankzij de magie van het gebeuren?
Iemand zei op deze site dat het seizoen van de Vlaamse Opera gedragen wordt door de concertante opvoeringen van Nabucco en Maria Stuart. Gelijk heeft ie. Dit hoogtepunt zullen we niet gauw vergeten.

2

van Matthijssen Willy <adr1@...> op zaterdag 8 april 2006 om 15:16

Geachte allemaal
Ik was donderdag in de Roma en voor het eerst in dit sezoen heb ik genoten van deze uitvoering .Alle zangers waren in topvorm .Wat een genot om het pure belcanto nogeens te horen .Ook het orkest was in in z'n goede doen .Alleen het koor was wat te luidruchtig .Het was een mooie avond.

1

van roland schenkeveld <roland.schenkeveld@...> op vrijdag 7 april 2006 om 16:11

Ok en nu weer terug naar Maria Stuarda. We zijn op zondag gaan luisteren naar deze concertante opera in de Roma. Toen de intendant vertelde dat Maria Stuarda gezongen zou worden door Majella Cullagh waren we al voorbereid door een toegevoegde pagina in het programmaboekje. Een Ierse zangeres zou de rol de vertolken van een Engelse weliswaar katholieke koningin. Dat zij uit Ierland kwam betekende al meteen dat ik vol aandacht en bewondering uitkeek naar haar vertolking. Ierland heeft bij mijn weten geen enkel operahuis, tot mijn grote spijt, maar heeft wel het alombekende Opera Festival of Wexford.

Bij de eerste gezongen noten van het koor dacht ik : “Lap weer een avondje onverstaanbaar ritmisch gewauwel overstemd door het orkest.” Of dat kwam omdat het orkest te luid speelde voor het koor, of omdat we helemaal links op rij 7 zaten of omwille van de akoestiek van de Roma of een combinatie van de 3 laat ik in het midden. De solisten die voor het orkest stonden waren gelukkigerwijze beter verstaanbaar.

Op zondag leek Marie-Ange Todorovitch ook niet echt gezond want op een bepaald moment kraste haar stem verschillende keren in de eerste akte en kon zij niet snel genoeg naar water grijpen. De dirigent keek haar angstig aan en moet met vertwijfeling gedacht hebben : “ Oeps, Elisabetta gaat mij toch ook al niet in de steek laten.” Gelukkig ze kwam nog terug.

En dan uiteindelijk Maria Stuarda of Majella Cullagh. Wat een stem, wat een vertolking, wat een dame, wat een uitstraling. Ik verliet de Roma met nog van dat. Ik heb genoten van deze concertante uitvoering.

Dus intendant wanneer mogen we Majella Cullagh als Linda Di Chamonix eens horen in het liefdesduet A consolarmi affrettisi?