ti guarda dal Grande Inquisitor

L'Incoronazione di Poppea in De Munt [terug]

Opmerkingen ...

6

van Nico Deloddere <nico.deloddere@...> op woensdag 29 maart 2006 om 0:21

Het is natuurlijk een kwestie van smaak, maar 'Poppea' een oersaaie opera noemen, dat wil ik toch wel tegenspreken. Ik vind deze opera één van de absolute meesterwerken, in de orde van 'Rigoletto', 'Elektra', 'Parsifal', 'Don Giovanni', ... en andere van mijn favoriete opera's. Op geen enkele manier vind ik de opera's van Monteverdi minderwaardig aan die van Verdi, Puccini, Wagner of Strauss. Integendeel, Monteverdi's opera's lijken wel uit het niets ontstaan. Voor mij bevat 'Poppea' van de meest sensuele muziek die ooit is geschreven, in het bijzonder in de vier grote Poppea-Neroduetten . En de twee grote monologen van Ottavia zijn van het meest dramatische en aangrijpende dat opera te bieden heeft. Alle andere personages hebben ook hun 'moment de gloire', wat in de enscenering van McVicar duidelijk bleek.
Deze muziek vraagt echter meer luisterinspanning en 'ontdooit' niet zo snel als de grote romantische opera's. Je hebt echter een absolute topcast nodig om alles tot zijn recht te laten komen, en die was er in de productie van de Munt niet.
Ik heb verschillende opnames van deze opera, en geen enkele is ideaal al heb ik een lichte voorkeur voor die van Gardiner. Ideaal is de Poppea van Donath (Harnoncourt), de Nero van Hanchard (Gardiner), de Seneca van Schopper (Jacobs), de Ottavia van Von Otter (Gardiner), de Ottone van Esswood (Harnoncourt), de Drusilla van Galli (Garrido), ... Het is een onuitputtelijk werk dat ook in elke opname nieuwe facetten laat zien.
Zo hebben de vrij recente Monteveri-opnames van Garrido inderdaad gezorgd voor weer een nieuwe manier om Monteverdi te benaderen. Er is een tijd geweest dat men Händelopera's ook als heel repetitief en saai beschouwde, maar dat ligt al een tijdje achter ons dankzij dirigenten zoals Minkowski, Christie en Jacobs en regisseurs zoals Carsen en McVicar.
Ik denk dat Monteverdi's opera's nu op dezelfde manier opgang aan het maken zijn.
Nico

5

van Tristan Faes <tristanfaes@...> op dinsdag 28 maart 2006 om 23:06

Sven, ik zeg het nog eens: wend je tot de Monteverdi-opnames van het label K617 met Gabriel Garrido, en je zal versteld staan, en hopelijk niet meer hetzelfde zeggen...Voor een luisterend oor is dit, in dergelijke opnames, vurige en boeiende muziek.
Groetjes

4

van Sven De Boeck <s.deboeck@...> op dinsdag 28 maart 2006 om 7:15

Uiteraard heeft Monteverdi-opera met rethoriek te maken.

Het is als het ware gezongen toneel.
Vergelijk met de doodsaaie ellenlange recieten die voorkomen in Vivaldi-en andere opera seria's.

Maar het is niet verwonderlijk dat dit soort van opera snel verlaten wordt voor echt 'muziek'drama.

Waarom is Händel bv. toch genialer dan Vivaldi ? Omdat hij als één van de eerste opera seria-componisten beseft, heeft dat die secco-recieten tot het min. moesten beperkt worden om een interessante muzikale tekening te krijgen.

Ik kan begrijpen dat Monteverdi op het toneel nog wat interessant is (met boventiteling) maar op CD is het niks.
En ik wens er zeker geen volle prijzen voor te betalen.

groetjes,

Sven.

3

van Karl <karl_stas@...> op maandag 27 maart 2006 om 21:59

Margo,

Ik vind je nogal streng voor deze productie. Ik ga niet herhalen wat ik hier eerder al schreef (http://www.gopera.com/igi/comment.mv?id=367), maar ik denk dat wie Monteverdi saai vindt, te veel met een "negentiende-eeuws" oor naar die muziek luistert. Je mag niet vergeten dat de opera uit het theater voortkomt en dat retoriek in die tijd heel belangrijk was.

Wat McVicar betreft, je kan inderdaad bedenkingen hebben bij veel van zijn vondsten, maar in globo ben ik het eens met Nico.

Karl

2

van Sven De Boeck <s.deboeck@...> op maandag 27 maart 2006 om 7:20

Dit neemt allemaal niet weg dat l'Incoronazione een - voor het grootste gedeelte - doodsaaie opera is.

Monteverdi kende in andere genre's toch al de kracht van thema's en de melodie. Waarom was hij blijkbaar nog niet zo ver in deze opera ?

Ik kan er mij niet mee verzoenen.
Goed dat ik daar geen 90 of 80 Euro aan verspild heb.

groetjes,

Sven.

1

van Nico Deloddere <nico.deloddere@...> op zondag 26 maart 2006 om 12:02

Margo,

Ik vind dat je de regie van McVicar toch wat onrecht aandoet. Ondanks de camp, clichés en McVicars obsessie voor alcoholisme, heb ik toch enorm genoten van deze hedendaagse enscenering. Zo worden de oubollige zinnen van Seneca ineens modern als ze door een Alain de Botton-achtige figuur worden uitgesproken. Ook de scene waarin het schaarsgeklede meisje en de hiphoppuber van opera MTV-muziek maken met bijbehorende bewegingen vond ik schitterend. In de Ottavia-scenes zorgt McVicar voor een zodanige sfeerschepping dat de tragiek echt voelbaar is.
De decadentie van de biseksuele Nero, die danst op de doodskist van zijn meester, was heel scherp maar raak.
Om nog maar te zwijgen van de prachtige belichting en decors (die fauteuil - schitterend gewoon).
McVicar is voor mij één van de weinige regisseurs die zo goed de projectie van eeuwen oude opera kan maken naar de tijd en de cultuur van nu.