ti guarda dal Grande Inquisitor

Kirchschlager & Bonney - First Encounter [terug]

Opmerkingen ...

2

van Margo <margo@...> op woensdag 29 december 2004 om 9:53

Sven, ik hoop dat je ooit "bekeerd" geraakt, want je weet niet wat je mist.

Maar als je ooit gebeten raakt door het liedgenre is het even verslavend als opera... of zelfs nog meer. Hoe zou het anders komen dat ik de laatste jaren een groot deel van mijn vakantie doorbreng op de Schubertiade Schwarzenberg ?

Toegegeven, om het genre volledig te appreciëren is er wel wat werk en voorbereiding nodig. Maar de voldoening is ook navenant. De pats-boem van de opera (sorry voor de karikatuur) is zoveel gemakkelijker. Maar de meest emotionele en ontroerende momenten van mijn concertleven waren tijdens liedrecitals... opera heeft heel zelden of nooit hetzelfde effect.

"Auch kleine Dinge können uns entzücken"

1

van Sven De Boeck <s.deboeck@...> op woensdag 29 december 2004 om 9:01

Heeft het eigenlijk zin, Margo, om zulke door-marketing-opgebooste opnames, die weinig interessant lijken, überhaupt te bespreken?

2 schoon vrouwen in 'de fleur van hun leven' die dicht bij mekaar staan op een mooie foto, zullen altijd wel een visuele aantrekkingskracht uitoefenen op het -in klassiek geïntresseerde - (mannelijk...) publiek.
Dat die 2 dan ook nog een fraai stemorgaan bezitten is meegenomen, en aldus zal de koop rap gesloten zijn.

Nee, zulke marketing-stunts laat ik aan mij voorbijgaan.
Wat niet betekent dat een fraaie editie niet kan samengaan met kwaliteit. Volgens mij is Mutter's laatste opname van het Tsjaikowsky en Korngold concerto daar een voorbeeld van : veel mooie foto's van La Mutter en vooral veel gezever hoe zij emotioneel betrokken is bij de muziek en blablabla!
Maar de opname is wel erg knap, en dan mag van mij de rest er ook bij.

Maar dit vind ik echt niks. En vooral het repertoire ook.
Ik moet wel toegeven dat het lied-genre mij niet echt ligt. Schubert vind ik heel knap, maar van Schumann en Brahms zou geen haar op mijn hoofd eraan denken er een CD van in huis te halen.
Een stem en wat piano-getokkel erbij.
Het doet mij altijd wat salon-achtig en braaf aan, zelfs al speelt en zingt men forte, het klinkt nog niet.
Die gedachten komen altijd bij mij op als de Dag des Ordeels losbarst in Berlioz 'Requiem bijvoorbeeld. Dat klinkt! Maar ook in de innigste pianissimo's van Quarens me (voor a capella koor) uit hetzelfde werk, dwingt Berlioz je tot luisteren.

Geen wonder dat deze Fransman - die samen met Liszt tot de meest onderschatte componisten behoort - praktisch al zijn liederen heeft georkestreert. Hij begreep ook dat het met piano niet genoeg 'klonk'.

Sorry, dat ik wat uitwijdt , Margo, maar ik heb het niet zo voor het lied-met-piano-genre. Ik weet daarintegen dat jij ergek op moet zijn, want praktisch alle CD's die je bespreekt zijn lied-CD's. Nu ja, misschien wordt ik ooit nog eens 'bekeerd' ...

Muzikale groeten,

Sven.