ti guarda dal Grande Inquisitor

Cavalleria rusticana en Pagliacci in de Munt [terug]

Opmerkingen ...

4

van jacques en nadine <nadine.roeck@...> op donderdag 15 maart 2018 om 8:23

op 14/06 op tv de uitzending gezien
prachtige enscenering
2 groten eva maria en carlo
gaan zondag live zien

onze uitstappen worden geknot
ik moet vanaf mei aan de nierdialyse

3

van Bart De Kegel <Bartholomeusdekegel@...> op vrijdag 9 maart 2018 om 10:41

Grappig, ik heb werkelijk net hetzelfde gedaan toen ik thuis kwam, de Schmelz van Tagliavini ja heerlijk.
Ik check de site van de man die Silvio zong, dankje. Renato en Luna? Dan zitten we inderdaad weer bij Ciofi die Norma meent te moeten doen.

2

van Margo <margo@...> op vrijdag 9 maart 2018 om 8:27

Bedankt, Bart, om me aan Tagliavini te herinneren. Ik heb hem jaren niet meer gehoord en heb hem meteen nog eens in mijn CD-speler gepropt. :-)

Akkoord trouwens wat de Silvio betreft. Zijn duet met Nedda was zowat het enige moment van de avond dat mijn gedachten begonnen af te dwalen. Er moeten toch betere baritons, zelfs Belgische, te vinden zijn ? Als je zijn website (www.gabrielenani.com) bekijkt, dan begrijp ik niet hoe hij rollen als Escamillo, Luna, Renato of zelfs Rigoletto in zijn repertoire kan hebben...

1

van Bart De Kegel <Bartholomeusdekegel@...> op vrijdag 9 maart 2018 om 0:22

Een fijne avond inderdaad met slechts hier en daar een paar bedenkingen.
Een pluim voor Michieletto: mooie waarachtige personenregie, zeer geslaagde mix van het figuratieve met conceptuele elementen en alles getuigend van een heerlijke creativiteit, verzorgd tot in het kleinste detail.
Het orkest klonk flitsend in Pagliacci maar toch een stuk minder in Cavalleria.
Veel ideeŽn van Pidů, veel kleine penseelstreken maar te weinig synthese en overrompeling. De temperatuur in het orkest lag naar mijn smaak, in tegenstelling tot die in de zaal, aan de lage kant in Cavalleria.
Platanias ok zonder meer, Caimi in Total control maar ik hield het meest van Elena Zilio als Mamma Lucia: heerlijk spel en vocaal in de beste traditie.
Ik kan u niet anders dan volmondig bijtreden wat Penda betreft: erg vervelend en vermoeiend om naar te luisteren. De toon is hard, er is geen enkel fraseringsgevoel en woensdagavond kwam ze o.a. in Voi lo sapete regelmatig in de problemen wat ademvolume betreft. En inderdaad voortdurend te laat. Dat heeft technische oorzaken: de toon is continu oversteund, de ruimte in de keel veel te groot en die positioneringen vragen tijd voor de zanger.
Pagliacci was voor mij feest op Nani als Silvio na. De man heeft hoogte noch laagte en is trouwens volgens mij een tenor. Ventre lekker ruim en robuust, Scott als ster van de avond inderdaad en Mihai fris en lyrisch. Akzeybek verdient inderdaad een aparte pluim. De serenade werd een Tosti - lied, zo schoon, zo gesculptuurd. Schipa, jonge Tagliavini, Alva kwamen weer tot leven. Heerlijk dat we dat ůůk nog eens mogen horen.