ti guarda dal Grande Inquisitor

Aida in Parijs [terug]

Opmerkingen ...

5

van Margo <margo@...> op zaterdag 25 juni 2016 om 14:37

Beste "radames", ik denk dat er iets mis is met je partituur...

In "Celeste Aida" alleen al tel ik minstens zes pianissimo's en minstens even veel diminuendo's en dan nog een paar keer "dolce" (wat niet noodzakelijk op dynamiek wijst, maar toch ook geen stentoriaans gebrul veronderstelt). Dat is trouwens perfect logisch gezien de inhoud van die aria (je moet misschien ook eens de tekst lezen die onder die noten staat, zeer verhelderend naar interpretatie toe).

Ik heb ook de indruk dat je een verkeerd idee hebt van wat een spinto tenor is... dat betekent dus niet dat hij alleen mf of luider moet zingen. Ook voor een spinto is het toegelaten om te nuanceren en emoties uit te drukken d.m.v. mezza voce e.d.m.

4

van radames <info@...> op vrijdag 24 juni 2016 om 22:21

Leer ook eens wat er in de partituur staat. In het eerste deel staat er bijna geen enkele piano. Pas in het duet met Aida staan er enkele piano's. bovendien moet Radamés bijna constant boven een groot vol spelend orkest uit. Trouwens moest je weten waarover je hebt hebt dan zou je ook weten dat de versie met het octaaf lager en dan de morendo de oorspronkelijke versie van Verdi is. Logisch ook als je weet wat het orkest speelt. Maar zoals in zovele gevallen geeft er ooit eens iemand twee maten een hoge Bes gezongen. En dan hebben ze dat er in gelaten. De meeste van die "hoogtepunten" zijn geeneens van de componist ! Sorry hoor maar die aria word echt niet beter of spectaculairder met dat morendo. De enige die gaan snappen hoe moeilijk dat dat is is een tenor. Al de rest die denken toch dat de zanger niet in staat is om die noot deftig aan te houden. Als we nou daarover gaan zeveren of een zanger exact doet wat er staat of niet dan zou 95% niet meer op een podium staan vrees ik.

3

van Margo <margo@...> op vrijdag 24 juni 2016 om 19:21

Je heb blijkbaar nog nooit (van) Carlo Bergonzi gehoord...

Het feit dat bijna geen enkele tenor die morendo zingt (of foefelt, door de zin een octaaf lager te herhalen mét een morendo), vind ik geen argument om het niet te vermelden. Het is één van de iconische noten in de operaliteratuur, net zoals de messa di voce van "Pace, pace" of Iago's ppppp of Rodrigo's triller.

2

van radames <info@...> op vrijdag 24 juni 2016 om 13:56

Er staat hier in dit commentaar iets wat bewijst dat de recensent weinig van zingen weet. Het slotdiminuende bij de aria van Radames ontbrak. Tja dat wijst niet op ontbreken van subtiliteit hoor. Voor radames heb je namelijk een Spinto tenor nodig. En ook een dramatische doet het goed in deze rol. Een lyrische kan je vergeten: die kan misschien diminuendo een hoge Bes maar de rest van die rol kan hij vergeten. Wat verdi daar wil is een utopie. En als je goed rondkijkt dan weet je dat 99% die hoge Bes gewoon voluit zingt. Slecht enkele uitzonderingen doen dit. En meestal is er dan een truukje bij: achteruitgaan, de project halverwege van de noot wegnemen. Zelfs de bewuste diminuendo van Corelli is een opname. wellich: 15 keer overgedaan en apart opgenomen: niet na de hele aria. Live deed hij dat net zomin.Dus een tenor beschuldigen dat hij geen goede Radamés zingt op basis van een bijna onmogelijke dimuendo in de partituur getuigt ervan dat je eigenlijk geen barst van zingen weet !! Verder staat er in de rol van Radames ook amper piano geschreven en is wat hij moet zingen ook heel anders dan de sopraan. Die twee dus gaan vergelijken is zo mogelijk nog dommer ! Een goede Radames klinkt heldhaftig en strijdvaardig en pas op het einde vertwijfeld. Heeft een mezza voce dus een plaats in het character van een zelfbewuste held??

1

van Iris <iris@...> op dinsdag 14 juni 2016 om 22:30

In november 2013 heb ik in UGC de Live uitzending uit de eerste serie van deze Aïda gezien. (Toen een slappe Marcelo Alvarez als Radames en een matige Oksana Dyka als Aïda). Muzikaal was het met de cast van 2013 dus zeker geen hoogvlieger, maar ik heb me kostelijk geamuseerd met de regie van Py!
Ik heb niet veel onthouden van alle boodschappen die Py ons wou meegeven, maar ik herinner me vooral véél spektakel. De triomfmars met een absurde gouden tank, bergen lijken van de krijgsgevangenen die opgestapeld werden, als contrast voor alle gruwel danst er ergens in het verhaal een ballerina rond, dansers met en zonder camouflagepak en met schoensmeer op 't gezicht. Inderdaad: allemaal nergens voor nodig, het heeft mij niet slimmer of rijker gemaakt, maar ik vond het wel erg onderhoudend om naar te kijken.
Ik ben benieuwd wat Py voor ons in petto heeft voor de 'bonte avond' van Patricia Petitbon eerstkomende december in Brussel en voor de Lohengrin in januari.