ti guarda dal Grande Inquisitor

Diana Damrau in Schwarzenberg [terug]

Opmerkingen ...

3

van ricci <riccifrederic@...> op maandag 22 juni 2015 om 16:03

Of het herdefinieren van de "liedkunst" door die Berlijnse bariton wel zo'n geweldige aanpassing was....De invloed was m.i. nefast met al die "DFD-klonen" die begonnen te fluisteren iplv door te ZINGEN :)

2

van Margo <margo@...> op maandag 22 juni 2015 om 9:41

Ja, klopt... Anna Russell maakt er zelfs allusie op in een van haar onvergetelijke sketches.

Lotte Lehmann is inderdaad een van de grote vooroorlogse liedzangers, samen met Schlusnuss, Gerhard Hüsch, Elena Gerhardt, Karl Erb of Alexander Kipnis. Maar sinds die dagen is er wel veel veranderd nadat een zekere Berlijnse bariton in de jaren 50 en 60 het liedrecital geherdefinieerd heeft.

Het gebeurt wel vaker dat zangers "spiekpartituren" gebruiken (en ik heb de indruk dat het de laatste jaren meer en meer gebeurt). Soms zelfs quasi-altijd zoals Quasthoff indertijd, alhoewel hij er nooit naar keek en het enkel als vangnet gebruikte. In sommige gevallen is het belachelijk, zoals Goerne die de tekst in de piano legt en dan een half recital met zijn hoofd in de piano staat te zingen. En voor meerstemmige liederen is het eigenlijk evident om met een partituur te zingen.

Maar wat Damrau hier gisteren presteerde was echt ongezien...

1

van ricci <riccifrederic@...> op zondag 21 juni 2015 om 22:34

Je hebt ergens zeker een punt vooral omdat het blijkbaar storend werkte MAAR nog grotere Liedzangers als een Schlussnus, een Lotte Lehman (!!) en de grote Chaliapin gebruikte miniboekjes om af en toe (?) naar te kijken alhoewel door de 'kleinheid' vooral voor de tekst veronderstel ik.