ti guarda dal Grande Inquisitor

La juive in Antwerpen [terug]

Opmerkingen ...

3

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 4 mei 2015 om 18:24

Zou kunnen, ik had ook al vaag in die richting "bruid van God" gedacht...

2

van Margo <margo@...> op maandag 4 mei 2015 om 18:15

Bij dat bruidskleed moest ik aan een aantal Bach-cantates denken, bv. "Wachet auf, ruft uns die Stimme" waar Christus als bruidegom voorgesteld wordt. Aangezien Rachel op het punt staat te sterven, wordt zij de bruid van de Christelijke/Lutherse God.

Het zou kunnen dat Konwitschny iets totaal anders bedoelt, maar in "Don Carlos" heeft hij in het einde ook een Lutherse verwijzing verwerkt. Het zou me daarom niet verbazen als we de verklaring in die richting moeten zoeken.

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 4 mei 2015 om 16:18

Na gisteren (zondag 03/05) de produktie in Antwerpen gezien te hebben, voel ik toch de behoefte om (wat mij betreft)een beetje de "advocaat van de duivel" te spelen...
Wat de coupures betreft, blijf ik bij hetgeen ik (en iedereen) gezegd heb. Ik had het werk nooit eerder volledig gehoord en vind het daarom doodjammer van het niet in een volledige(re) versie gezien te hebben. Dit gezegd zijnde, ik heb absoluut geen spijt er naartoe geweest te zijn. De enscenering is misschien niet de beste van Konwitchny, maar viel mij, al bij al nog mee. Het is natuurlijk het soort ensceneringen die sommige traditionele toeschouwers meteen doet dichtklappen (wat natuurlijk hun volste recht is !). Ik vond wel dat naast christelijke beelden (rozet) er toch ook joodse elementen inzaten (kandelaars, brood) en ook zonder keppeltje zag Eleazar er uit als een jood, inclusief de cliché over hun geldzucht...
Het spel met de handschoenen was ook al bij al een mooie vondst en gaf inderdaad vernoemde mooie momenten. De bommengordels zijn dan weer meer een cliché van het regietheater, maar geven wel aan dat het fanatisme stijgt in de loop van het verhaal -dat er intussen nog meer kleuren van handschoenen bijgekomen zijn geeft dat ook aan. Ik vraag me alleen af waarom Rachel op het einde als een bruid gekleed is (inclusief met boeket!). Misschien kan iemand me daar een verklaring voor geven ? De terechtstelling had van mij wel iesje 'spectakulairder gemogen, bv door Rachel te laten "springen" of door op zijn minst achteraan een soort rode gloed te projecteren...
Maar verder vond ik de personenregie goed tot zeer goed, zeker in de meer 'intieme' scenes (grote scene Rachel-Leopold-Eleazar en de 3 kerkerconfrontaties). Ik zat op de 1ste rij van het zijbalcon en van daaruit was het effect heel mooi als er in de zaal geacteerd werd, bv het sarkastische spel van Rachel als ze de waarheid over Leopold vernomen heeft (er is nu letterlijk een "fosse" tussen hen!). Soms was de regie ietwat excessief, zoals bij de 'dronken' Eudoxia en sommige reacties van het koor, maar dat is ook typisch Konwitchny.
Ik hoorde de "2de" bezetting en die viel mij (persoonlijk) goed mee. Ulyanov heeft inderdaad een prachtige basstem en een grote présence als kardinaal Brogni. Met mijn beperkte stemmenkennis, vond ik Gal James een meer dan verdienstelijke Rachel neerzetten en Furlan vond ik een indrukwekkende Eleazar (stem en uiterst menselijk spel!) en zijn aria "Rachel, quand du Seigneur" was zonder meer beklijvend ! Ook Mc Pherson (leopold), Gorchunova (Eudoxia) en Girling (Ruggiero) voldeden ruimschoots.
Mijn conclusie:ondanks de coupures, ondanks de soms ietwat bizarre regie, hadden de afwezigen ongelijk!