ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Helsinki [terug]

Opmerkingen ...

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 13 oktober 2014 om 15:17

Die enscenering is ongetwijfeld interessant en ziet er alleszins op die 2 foto's heel mooi uit. Toch maak ik even de bedenking dat ik het verkeerd vind Golaud van in het begin als een tyranieke bruut voor te stellen die iedereen, inclusief zijn zoontje, terroriseert. Arkel zegt: "Depuis la mort de sa femme il était triste d'être seul" en Geneviève: "Depuis la mort de sa femme (weer), il ne vivait plus que pour son fils, le petit Yniold". Ik vind het veel dramatischer hem in het begin voor te stellen als een menselijke figuur (dat hij trouwens altijd min of meer zal blijven), toegewijde vader en echtgenoot, die dan door de jaloezie (evenals Othello) evolueert tot een bruut die dan inderdaad zijn zoontje (vreselijk) onder druk zet en zijn vrouw bij haar haren sleurt en ten slotte een moordenaar wordt-maar dan op het einde weer tot inkeer en wroeging komt - ook al wil hij obsessief "la vérité" kennen (dat zou namelijk in zijn ogen zijn daad rechtvaardigen). Maar mens blijft hij tot het einde. Nu ja, regisseurs hebben wel (deels) het recht een verhaal te interpreteren-ik geef alleen de mijne.