ti guarda dal Grande Inquisitor

Au monde in de Munt [terug]

Opmerkingen ...

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 7 april 2014 om 9:31

Ik kan hier eigenlijk niets aan toevoegen. Ik moest ook bijwijlen sterk aan Pelleas denken (vooral dan in een 'moderne' enscenering à la Strosser...), aan Arkel (de vader), aan Mélisande (de jongste zuster), natuurlijk aan "De drie zusters" van Tsjekov en ook aan "De val van het huis Usher"... Het verhaal is inderdaad nogal vaag, er wordt veel gesuggereerd (moorden, incest) zonder dat het expliciet getoond wordt. Het slot is nogal raar - de tweede zuster die -onder druk van de omstandigheden (?)- het plotseling compleet niet meer ziet zitten en de anderen die dat niet inzien... Maar die mysterieusiteit maakt net deel van de charme, zoals bij Maeterlinck. En de muziek is effenaf prachtig vokaal maar zeker ook orkestraal. Ik ben altijd al een fan geweest van Boesmans, hij respekteert de "wetten" van het genre en schrijft moderne maar tenminste toegankelijke muziek. Die muziek schijnt trouwens steeds "braver" tonaal te worden, ze doet nu bijwijlen soms aan Debussy en Ravel denken, maar veel liever dat dan permanente atonaliteit zoals dat -te- lang gebruikelijk geweest is. Dit is een opera, die evenals zijn vorige opera's waardig is om in het repertoire te worden opgenomen (behalve zijn eerste opera "La Passion de Gilles, die vond ik minder...). En de bezetting was gewoon perfect, vooral Petitbon (ook de présence!) en Degout. En de stem van Olsen is ietwat versleten, maar dat past goed bij de rol. Na Hamlet en Jenufa toch weer een zeer geslaagde productie in de Munt!