ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in Kinepolis [terug]

Opmerkingen ...

6

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op vrijdag 28 maart 2014 om 15:06

Beste Willy Faes,

Natuurlijk helemaal mee eens! En wees gerust, ik laat me niet beinvloeden! Op zich kan ik er ook gerust mee leven dat iemand anders er een andere mening op na houdt dan ik (het zou maar erg zijn!...), het maakt zelfs de zaken boeiend, als het respectvol blijft! Het zijn gewoon de manier van verwoorden, de arrogantie en de pretentie, waarmee de heer Hermans zijn mening verkondigd en die van (vele) andere kleineerd, die me tegen de borst stoten! Hoewel zijn mening... hij kan het blijkbaar niet laten zowat BIJ ELKE REPLIEK te refereren naar Gerard Mortier, alsof hij constant dit nodig heeft om zijn uitlatingen te rechtvaardigen!
Let wel, ik had het volste respect voor Mortier: hij heeft enorm veel gedaan voor de opera als genre, hij heeft me heel veel onvergetelijke momenten bezorgd: Finta, Clemenza, Holländer, Freischütz, Cosi, Don Giovanni, Boccanegra, Meistersinger, het lijkt allemaal pas van gisteren geleden. Maar over sommige zaken had hij een te radicale mening (volgens U en mij en anderen). Natuurlijk over Puccini, maar blijkbaar ook over Werther... en wie weet over wat werken nog waar ik van hou... ik hoef het eigenlijk niet te weten.
Dit gezegd zijnde, top 5 voor Werher vind ik misschien een beetje overdreven, maar alleszins binnen de top 20!
En wat betreft die twee drinkebroers: die vormen een welgekomen contrast met de tragische rest van de opera, zoals (alle verhoudingen in acht genomen) Varlaam en Missail in Boris, Melitone in Forza of de koster in Tosca...
ze horen erbij, maken deel uit van de typische 'couleur locale' van de opera!
En om het nog even over vertolkingen te hebben, één van de grootste Werthers blijft voor mij Alfredo Krauss, zowel vocaal, als van in het begin de onrust in zijn stem...(opname Michel Plasson)
Zo, blij te horen dat er nog mensen zijn die nooit van hun "Werther-manie" zullen genezen (zelfs niet na 100 Fabers). Nous sommes fous, rentrons!
Beste Groet. Stefan Caprasse

5

van Willy Faes <willy.faes@...> op vrijdag 28 maart 2014 om 12:41

Pleidooi voor Werther.

Beste Heer Stefan Caprasse,
Er zijn mensen die niet van Wagner houden ,en er zijn er die de Franse opera verafschuwen. Laat u niet beïnvloeden. Ook ik was enorm overrompeld door de schitterende Werther in de Met.Is het misschien omdat G.Mortier “Werther” verafschuwde , dat het niet “bon ton” is om deze opera steengoed te vinden?Hij hield ook niet van Puccini , die toch een ontegensprekelijk groot opera-componist was!
Werd er ooit niet beweerd dat Werther de Franse “Tristan” was zoals ook “Le Roi Arthus”?
En volgens mij terecht. DE PRACHTIGE MOMENTEN IN Werther zijn legio: ik denk aan de “Invocation à la nature” bij Werthers entrée, de “Clair de lune”, de pathetische uitbarsting “ J’ aurais sur ma poitrine” om nog niet te spreken over de verpletterende aria “Pourquoi me réveiller?”. De ontroerende “air des lettres”, de in- trieste maar o zo mooie arioso “Va, laisse couler mes larmes”, en dan als contrast de frisse en pittige aria van Sophie. Werther is en blijft voor mij een van de top 5!
In elke opera zijn er soms wat minder geslaagde passages, zoals het Vivat Bacchus enz. van de twee drinkebroers, maar moet daarom de opera in de vernietiging worden geschreven,? Dat “Le Roi Arthus” een ondergewaardeerd meesterwerk is , wil ik gerust beamen. Ik zag enkele jaren geleden in de Munt een uitstekende uitvoering van dit prachtig werk. Ik heb ondertussen geleerd mij niets aan te trekken van wat anderen vinden, en ik geniet van het esthetische dat mij wordt geboden. Uit nieuwsgierigheid zal ik wel eens een verslag of kritiek lezen om mijn mening met die van anderen te vergelijken,.Maar dat zal mijn bevinding of oordeel niet doen veranderen.
P.S. Dat Sophie Koch ook bijdroeg aan het succes van de opvoering in de Met kan ik alleen maar beamen, maar toch had ik enige spijt dat Elena Garanca moest afzeggen. En, maar nu ben ik wellicht te nostalgisch: de Charlotte van Rita Gorr blijft voor mij een monument. Geen andere kon mij tot nu toe deze vertolking doen vergeten. Haar warm timbre, en mooie expressieve diepte, vooral in “Va, laisse couler mes larmes” zijn onovertrefbaar. Hartelijke groet.Willy Faes , een “WERTHER-fan”.

4

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op dinsdag 25 maart 2014 om 18:39

Even iets anders: momenteel is er een ietwat verhitte maar boeiende discussie bezig op de blog van het Wagnergenootschap tussen mij en Jos Hermans. Voor wie het moest interesseren: U moet eerst het artikel lezen over 'Le Roi Arthus' (best heel interessant) maar vooral wat hij daar eerst in schrijft over 'Werther' (!). En daarna dus de discussie in kwestie, die staat (per ongeluk) onder het artikel over het seizoen in de Munt. Omdat 'Werther' van de Met hier ook pas ter sprake gekomen is, kan dat best interessant zijn. Hoe meer meningen, hoe meer...

3

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op woensdag 19 maart 2014 om 18:38

Dank U; ik vond wel dat naast (natuurlijk!) Kaufmann ook Sophie Koch vokaal en door haar uitstraling bijdroeg aan het uiterst ontroerende van de voorstelling.

2

van Willy Faes <willy.faes@...> op woensdag 19 maart 2014 om 17:38

Beste Stefan Caprasse,

Ik treed je mening over de schitterende Werther in de Met voor 100% bij. Hier hoeft verder geen commentaar. Ondertussen weten we al dat Jonas Kaufmann, de meest veelzijdige top-tenor van het ogenblik iedereen in vervoering kan brengen . Zijn "Werther" was daarvan ook weer het bewijs. Een 18-karaat vertoning.

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 17 maart 2014 om 10:34

Het zal wel aan mijn persoonlijke gevoeligheid (zo af en toe) liggen, maar het is lang geleden dat ik zo door een voorstelling werd aangegrepen! Afgezien nog dat ik Werther altijd al een enorm ontroerende opera gevonden heb, greep de voorstelling zelf naar de keel, zowel door de puur visuele schoonheid (decors van een immense schoonheid - steeds de exacte ambiance!) als door de vertolking - Kaufmann en Koch zijn zowel vocaal als scenisch het droompaar -dat niet mocht zijn- . Ook Oropesa was perfect in haar opgewekte rol en Bizic evolueerde mooi van goedgeluimde tot cynisch moorddadige echtgenoot.
Een mens zou al voor minder NIET thuisblijven...
En inderdaad, hopelijk wordt het concert van Garanca in Luik niet afgezegd - of wodt ze eventueel goed vervangen, door Koch bvb...
Zondagavond op ARTE ook de produktie van Elektra van de betreurde Patrice Chereau gezien. Indrukwekkende enscenering (typisch Chereau!) en formidabele cast met op kop de werkelijk halucinante Herlitzius en Meier. Daar zou een mens nu juist WEL voor thuisblijven!