ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in de Munt [terug]

Opmerkingen ...

3

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op woensdag 24 april 2013 om 14:57

Ik weet het! Ik had tweemaal een vriend (beginnend operaliefhebber) meegenomen naar een Muntproduktie - Manon Lescaut en Lucrezia - En tweemaal was het raak : aan de kant zingende zanger en "akterende" zanger - of regieassistente! De man vroeg zich al af of dat gebruikelijk is! En nu verneem ik dat het bij Pelleas (gelukkig nu eens niet in mijn voorstelling) weer zover was. Het kan natuurlijk toeval zijn dat 3X een zanger op de laatste minuut ziek valt en dan is natuurlijk moeilijk (zeker in "moderne" regies) om nog een zanger klaar te stomen in die enscenering - hoewel, een beetje improviseren kan elke zanger toch! Ik heb ooit meegemaakt dat een verkouden tenor in het 3e (!) bedrijf van De Meistersinger nog vervangen werd door een inderhaast opgeroepen collega (Jean Cox alls ik juist ben). Dat gaf wat grappig gegesticuleer in de slotscene, maar zoiets maakt de voorstelling net nog boeiender. En het is alleszins beter dan iemand stilzwijgend te zien "spelen" terwijl de klank -hoe mooi ook- van elders komt...

2

van Robby T <tackrobby@...> op woensdag 24 april 2013 om 13:52

Wat mij vooral mateloos irriteert en enigszins ook verontrust, is dat de Munt er - voorlopig - drie maal niet is in geslaagd om op één seizoen tijd de drie titelrollen zoals gepland te bezetten! DRIE maal mensen! En dan nog drie maal na elkaar! In Manon was er iets met die tenor, in Lucrezia iets met de Lucrezia zelf, dan denk je dat het geduld en begrip stilaan is opgebruikt... Wat blijkt nu! Dat ook in deze Pelléas de geplande Mélisande niet kan spelen (enkel zingen) wegens één of andere spierscheur.
En geen haan die daar naar kraait! Precies of dit de normaalste zaak van de wereld is om productie na productie niet volgens plan een voorstelling op te voeren. Ok, er kunnen altijd mensen ziek vallen en op onvoorziene omstandigheden kan niet altijd even gepast gereageerd worden, maar deze trend gaat er toch stilaan wel over. Mensen betalen niét om titelrollen zwijgzaam gekke bewegingen te zien maken terwijl er een stand in aan de zijkant daar onnatuurlijk staat te wezen. WEG sfeer, WEG eenheid, WEG geslaagde voorstelling, en dat allemaal al vanaf noot één! Dit is geen service die een operahuis met een zekere kwaliteitsvolle naam zich verder kan permitteren.

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 22 april 2013 om 12:15

Ik was ook in de voorstelling van woensdag. Het was voor mij de eerste keer dat ik de Audi-produktie zag, hoewel 'Pelleas' tot mijn lievelingswerken behoort (ik probeer er bv ALLE cd en dvd opnames van te verzamelen)
De voorstelling begint met een klankopname van fragmenten uit de eerste scene (met de dienstmeiden) van Maeterlinck, die Debussy weggelaten heeft...
Verder vond ik de enscenering wel geslaagd met een contrast tussen het abstracte maar naar het einde toe toch wel wat ééntonige decor, hoe inventief het ook gebruikt wordt, en de eerder realistische personenregie.
Ik vond Dietrich Henschel wel dramatisch en het feit dat hij nogal brutaal overkomt, lag volgens mij aan de regie, die van hem een obsessieve voyeur maakt, die al vanaf de tuinscene van het eerste bedrijf het koppel in spé beloert en dan al vermoedens heeft... maar welicht doet Gay dat subtieler en het is natuurlijk geen Van Dam of Bacquier, om tussen de grootste (en menselijkste) Golauds te noemen... Degout en Bacelli vond ik prachtig ; Brunet zingt soms wat luid. Maar Olsen was echt een ontgoocheling : zijn eerste en laatste bedrijf gingen nog, maar zijn grote monoloog in IV was gewoon slecht! Waar zijn zijn grote Wagnerinterpretaties van weleer? Goede Yniold echter, wat de 'bespiedingsscene tot één van de hoogtepunten van de avond, maakte, mede door de ongelooflijke spanning, die Morlot dan weet op te bouwen.
Al bij al een grotendeels geslaagde voorstelling dus...