ti guarda dal Grande Inquisitor

Parsifal in Kinepolis [terug]

Opmerkingen ...

3

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op dinsdag 5 maart 2013 om 9:28

En er waren nochtans mensen die van die Castelucci- Parsifal hielden, maar dat is ( zoals bij alles ) een kwestie van smaak. Herheim was inderdaad zowat de antipoden van Girard, het -heel-heel-veel-willen-zeggen (maar dan subliem van beelden!) tegenover de soberheid (maar toch ook heel mooie beelden zoals de verschijning van Kundry tussen de bloemenmeisjes in II of ook de verschijning van Parsifal aan de horizon met speer in III);Maar voor mij WAS het wel allebei PARSIFAL; laat ons zeggen dat ik Girard prachtig vond en Herheim subliem...

2

van Margo <margo@...> op maandag 4 maart 2013 om 19:21

Inderdaad, de Castellucci-Parsifal trok op niets:

http://www.gopera.com/igi/?id=1019

De Herheim-Parsifal heb ik enkel in de cinema gezien, hl verschillend van deze in New York maar redelijk goed:

http://www.gopera.com/igi/?id=1210

1

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 4 maart 2013 om 12:42

Inderdaad, for-mi-da-bele voorstelling!!! Moet beslist op DVD!!! Quasi volmaakte bezetting! Kaufmann blijft uniek!
Delaymann is natuurlijk niet Marta Mdl maar toch! Pape is indrukwekkend en zo menselijk - hij doet bijna aan Hans Hotter denken! Mattei is vocaal en scenisch de personificatie van het lijden en Nikitin van het demonische (een paar geschreeuwde passages waren wel niet nodig). Het koor in de coulissen klonk inderdaad soms wel wat te stil en ook het orkest mocht van mij soms iets presenter klinken. Dit is duidelijk niet de akoestiek van Bayreuth! Ook was er een permanent storende achtergrondgeruis. Maar dat kon de pret niet bederven!
In al zijn soberheid WAS deze enscenering wel PARSIFAL.
De beek in I vormt een hermetische grens tussen mannelijke en vrouwelijke wereld die in III doorbroken wordt. Het geploeter in het "bloed" in II is misschien wat veel van het goede, maar is op zich wel een heel mooi scenebeeld-ook daarna het met bloed besmeurde bed...
En ik blijf het onrechtvaardig vinden dat in de verlossende "happy end" Amfortas recht heeft op genezing terwijl Kundry moet sterven. Ik weet, Wagner heeft het zo beslist en het maakt een einde aan haar malefieke reincarnaties, maar toch...
En in afwachting van de Parsifals in de Vlaamse Opera en in Keulen misschien om een paar reacties uit te lokken:
Ik hield HELEMAAL NIET van de laatste enscenering van
Parsifal in de Munt. Die van Herheim in Bayreuth vond ik daarentegen n van de prachtigste operaensceneringen in het algemeen van de afgelopen x jaren! En om eventjes ook aan oude Vlaamse Operanostalgie te doen: ik herinner me een hele mooie enscenering van John Dew (met het enorme kruis) en Frans van Eetveld was jarenlang een indrukwekkende Amfortas...