ti guarda dal Grande Inquisitor

Maria Stuarda in Kinepolis [terug]

Opmerkingen ...

4

van Heinrich <hdegroote@...> op dinsdag 22 januari 2013 om 20:48

Kan de reeds gegeven comments bijtreden. Was 1ste keer dat ik deze Donizetti zag en eigenlijk vond ik het maar middelmatig. Ik mis enige speelse frisheid in de muziek. Maar ja, de verhaallijn leent zich daar natuurlijk niet echt toe. Al bij al een gewoon aangename voorstelling.

3

van Stefan Caprasse <stefan.caprasse@...> op maandag 21 januari 2013 om 12:30

Heel mooie voorstelling! Over de stemmen ga ik hier niets toevoegen, behalve dat ik ze met mijn (beperkte) kennis van zaken prachtig vond. En dat DiDonato sowieso een formidabele -en sympatieke- uitstraling heeft!
Wat de enscenering betreft : mooi contrast tussen de kleurrijke wereld van Elisabeth en zwart-wit-grijstinten van die van Maria. Wat ik een beetje te karikaturaal vond was het ietwat te witte gezicht van Elisabeth ( bijna comedia del arte!) en de manier waarop men haar als een plompe boerin over het toneel laat zwalpen... Maar de confrontatie tussen beide koninginnen was dan weer grandioos met een grote climax naar de door DiDonato uiterst sarkastisch gebrachte slotbeledigingen aan het adres van Elisabeth.
Tussen de 2 bedrijven was dan een lapsus van 10 jaar (waarvan ik me afvraag of ze wel door het libretto voorzien is) waardoor iedereen plots een beetje nadrukkelijk oud voorgesteld werd (moeizame gang, bevende vingers...).Ik snapte ook niet goed de betekenis van het achterpaneel met de vele geschriften... Maar het ganse bedrijf werd door DiDonato uiterst ontroerend gebracht ( biechtscene-gebed-slotscene). Ook de tenor en alle 'bijrollen' waren prima bezet. De balans is voor mij dus zeker heel positief!

2

van Margo <margo@...> op zondag 20 januari 2013 om 18:22

Joyce DiDonato is absoluut één van de grootste mezzo's van het moment (en ik kijk dan ook uit naar haar concert over een paar weken in het PSK).

Maar naar mijn gevoel bracht de tessituur van Maria Stuarda haar iets te vaak aan de rand van haar stem om echt comfortabel of zelfs mooi te zijn. Ik had ook de indruk dat ze op de dramatische momenten, zoals de confrontatie met Elisabetta, haar stem onnatuurlijk donkerder probeerde te maken. Misschien was een mezzo als bv. Garanca op die momenten effectiever geweest.

Maar voor de rest is het grandioos wat ze allemaal met de rol doet.

1

van Bo van der Meulen <bovandermeulen@...> op zondag 20 januari 2013 om 11:26

Hoewel Donizetti Maria Stuarda schreef voor twee sopranen, is die versie niet uitgevoerd ( verboden door Koning Ferdinand II in Napels) en voor de echte premiere in Milaan op 30 december 1834) had hij de partij van Maria omgeschreven voor Maria Malibran, een mezzo met een enorm bereik....dus in dat opzicht is het juist een goede beslissing van de Met om een van de grootste stereen van het moment de rol van Maria te laten zingen in de enige versie die Donizetti zelf gehoord heeft....