ti guarda dal Grande Inquisitor

Hérodiade in Antwerpen [terug]

Opmerkingen ...

3

van Benjamin <bdrous@...> op woensdag 9 maart 2011 om 11:03

Helemaal mee eens, vooral de opmerkingen wat betreft de productie en de muzikale ingrepen, die ook ik niets vond toevoegen aan de dramatische kracht van het geheel (behalve de verplaatsing van de Phanuel/Hérodiade scène naar het begin), terwijl het daar de regesisseur allemaal om te doen was, volgens de programmtoelichting. Zaten die enorme roze konijnen/honden er ook nog steeds in?

Ik heb de première meegemaakt, en was toen zeer onder de indruk van Carmen Giannattasio. Misschien ook niet het meest idiomatische Frans, maar een prachtige, grote stem die ze mooi kleurde, en ze was overtuigend als getroebleerde tiener.

2

van Sven De Boeck <s.deboeck@...> op zondag 6 maart 2011 om 21:23

Ik vond het gewoon verschrikkelijk. De zangers waren - zoals in de bekende tijden van de Vlaamse Opera, wederom gemiddeld: juist goed, maar geen passie, geen gloed... Todorovich zong alles perfect juist, maar zijn stem draagt niet: dit is geen profeet. Rouillon was de enige redelijke prestatie maar kan moeilijk de productie redden. Zelfde voor Haveman. Ik moest het zaterdag ook weeral doen met die Griek ipv Jurowski (waarom doet men dit?) aan het stuur. Orkest schitterende wel, maar ook die kunnen de meubels niet redden.
Het meest verschrikkelijk zijn de aanpassingen en toevoegingen aan de partituur. Wat denken ze dan? Het is 'maar' Massenet dus mogen we wel wat aanpassen ? Die wegstervende arpeggio's na de tweede akte staat NIET in de partituur! Speel ze dan ook niet ! Eigenlijk is dit gewoon artistiek bedrog én stelen van iemands kunstwerk. Wat is het volgende : Verdi wat aanpassen? Een beetje schrappen in Tristan om het gehaal wat korter te maken? Nee, dit was niks. En ik - na de prachtige Eugen Onegin vorig jaar - maar denken 'Le nouveau Vlaamse Opera est arrivé': niet dus ...

1

van Stefan Verheyen <meneer_verheyen@...> op vrijdag 4 maart 2011 om 18:11

Ik heb de voorstelling vorige zondag gezien, toen Barabara Haveman insprong voor de zieke Carmen Gianattasio. Ziuj zong de rol op de (zijkant van de) scène met partituur, terwijl de regieassistente speelde. Zij maakt de voorstelling tot een geslaagde namiddag, terwijl de rest me niet zo kon bekoren: Gertseva: luid, ongenuanceerd en in een vreemde taal, maar geen Frans. Zoran Todrovich had misschien een off-day, want hij klonk in het tweede deel beduidend zwakker dan in het eerste. Philippe Rouillon was wel goed als Hérode.
En inderdaad, de finale van de opera was een anticlimax van formaat, die me doet terugdenken aan die van Die Entführung. Als de componist daar goede muziek voor geschreven heeft, waarom dan deze nodeloze ingrepen?