ti guarda dal Grande Inquisitor

Alcina in Parijs

Een paar weken geleden, ging een nieuwe productie van Alcina in première in Wenen. Dit was een evenement, aangezien het al een eeuwigheid geleden is dat de Staatsoper nog eens een barokopera gespeeld heeft. Het was ook de eerste keer dat een ander dan het opera-orkest, namelijk Les Musiciens du Louvre-Grenoble, in de orkestbak zat. Gisteren bracht Marc Minkowski de hele Weense bezetting naar het Théâtre des Champs-Elysées voor een concertante opvoering.

Foto
Kasarova en Harteros in de Wiener Staatsoper

Ik had niet gedacht dat ik dit ooit over Minkowski zou schrijven... maar ik vond dat hij vaak een té trage lezing gaf. Vooral de aria's van Ruggiero en Morgana hadden hieronder te lijden.

In het geval van de Morgana zou dat gevoel van traagheid ook aan de zangeres kunnen liggen. Er is weliswaar weinig aan te merken aan Veronica Cangemi, tenzij de wat voorzichtige uitvoering van haar openingsaria "O s'apre il riso", maar ze slaagt er niet in om enige emotie over te brengen. "Credete al mio dolor" (de aria met de prachtige cello-begeleiding) was slaapverwekkend, en zelfs haar spektakelaria "Tornami al vagheggiar" kon mijn bloed niet sneller laten stromen. Hetzelfde geldt voor Kristina Hammarström, die een brave, weinig bevlogen Bradamante zong.

Bevlogenheid kan niet verweten worden aan Vesselina Kasarova. Een tiental jaren geleden, was ze niet weg te branden uit het operanieuws, maar de laatste jaren is ze wat van mijn radar vergeten. De vorige keer dat ik haar in een opera hoorde, was trouwens in de Parijse Carsen-productie van Alcina. Haar androgyne klank maakt Kasarova ideaal voor de castraatpartij van Ruggiero. De vocale kleuren die ze gebruikt, zijn onbeschrijfelijk, in die mate dat het soms te veel wordt. Ze lijkt wel een wandelende kleurboek die elk woord een andere tint wil geven. Het komt soms gemaniëreerd over, maar het is niet dat wat me het meest stoorde. Het was vooral haar visuele vertolking vol gekkebekkentrekkerij, hinderlijke armbewegingen en heupbewegingen alsof ze op het punt staat om te bevallen die me dwongen om regelmatig de ogen te sluiten.

Anja Harteros is totaal het tegenovergestelde. Ze straalt rust en elegantie uit, en is in elk opzicht een perfecte Alcina. Ze had trouwens ook haar kostuum uit Wenen meegebracht. Ik denk dat Alcina de enige barokrol is die Harteros in haar repertoire heeft, een repertoire dat vooral uit Wagner- en Verdi-rollen bestaat. Het is schitterend om zo'n stem met die autoriteit in deze rol te horen. Op geen enkel moment komt ze een probleem tegen. Ze heeft de zelfverzekerde laagte van een mezzo-sopraan en tegelijkertijd ook de hoogte van een sopraan, waarmee ze zowel dramatisch kan uithalen als verfijnd een noot uit de lucht kan plukken op een manier waar een Morgana jaloers van zou kunnen worden. Het zijn dan ook aria's als "Ah, mio cor, schernito sei" of "Ombra pallide" die voor mij de absolute hoogtepunten van de avond waren.

De mannen hebben in Alcina een tweederangsrol, maar ze waren wel uitstekend bezet. Luca Tittoto zong als Melisso "Pensa a chi geme" met een mooi gecultiveerde stem. Benjamin Bruns was Oronte en kon overuigen met het bekende "Un momento di contento". De rol van Oberto was bezet met een lid van de Wiener Sängerknaben. Shintaro Nakajima stal ieders hart met zijn drie aria's.

Publicatie: dinsdag 30 november 2010 @ 10:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen