ti guarda dal Grande Inquisitor

Mathis der Maler in Parijs

Het is vijf jaar geleden dat ik Mathis der Maler voor de eerste keer zag en hoorde in Hamburg. De Parijse Opéra brengt met een nieuwe productie van Olivier Py Hindemiths opera in haar repertoire. Christoph Eschenbach was de dirigent.

Foto

In de jaren 1930, in de periode dat hij Mathis der Maler componeerde, werd Hindemith verbannen door de nazi's omwille van zijn ontaarde muziek. Aangezien zijn opera tevens een afspiegeling was van zijn eigen situatie, is het haast een onmogelijke opdracht voor een regisseur om te weerstaan aan de drang om de opera naar die periode te verplaatsen. Olivier Py weerstaat niet en dus krijgen we een Wolfgang Capito als Gestapo-officier met zijn mannen als Duitse soldaten.

Wat echter vooral opvalt, is Olivier Py's beperkt arsenaal aan ideeën, dat hij schaamteloos recycleert van de Amsterdamse Roméo et Juliette. Zo zien we in Parijs ook Duitse schepers, mannen met engelenvleugels, lichten die recht de zaal inschijnen en het publiek verblinden, verwoeste gevels die ronddraaien of het gebruik van spiegels om licht de zaal in te reflecteren. Hij gebruikt zelfs een lint om Mathis en Regina met elkaar te verbinden. In dit geval ontspruit dit uit het libretto, aangezien Mathis dit lint oorspronkelijk van Ursula gekregen heeft als teken van haar liefde.

Wat zijn de kansen dat een of meerdere van deze elementen ook terugkeren in Les Huguenots in de Munt ?

Het grote verschil met de Amsterdamse productie is de kwaliteit van het scènebeeld. Het is weliswaar ook een donkere productie, maar hij had duidelijk een iets ruimer budget. Pierre-André Weitz heeft spectaculaire en luxueuze decors gebouwd, die in alle mogelijke richtingen bewegen.

Wat wel origineel is, is bijvoorbeeld de enscenering van Mathis' visioen. Daarvoor laat hij zich inspireren door het retabel van Mathis Grünewald, wat ook een van de bronnen was voor Hindemith. Minder origineel, maar wel heel mooi, was het slot. Mathis staat alleen op een lege en verduisterde scène met een spot op zich terwijl hij zijn herinneringen - van een schilderij tot het fameuze lint - een voor een door een luik in de vloer laat vallen.

Matthias Goerne zong de titelrol. En in die slotscène was hij ook op zijn best. Met gewoon mooi zingen komt een zanger al een heel eind in die scène... en dat kan Goerne als de beste. Maar als hij die mooie, ronde en donkere klank ook toepast op dramatischere momenten - ik denk dan bijvoorbeeld aan zijn deelname aan de boerenoorlog of zijn interventie om Gravin von Helfenstein te redden - dan overtuigt hij minder.

De rol van Ursula vraagt een dramatische sopraan. Melanie Diener doet het behoorlijk, maar ze heeft een paar belangrijke zwaktes. Als ze in de hoogte forte moet zingen, dan zet ze haar stem te veel onder druk en klink ze niet meer zuiver. Haar laagte projecteert ook niet al te best. Martina Welschenbach zong daarentegen wel een mooie Regina en liet onder andere een mooi zwevend piano horen.

Een van de redenen waarom deze opera weinig opgevoerd wordt, heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat er ook een handvol halve, zo niet hele, Heldentenors nodig zijn. Scott Mac Allister zong in Hamburg ook al Albrecht von Brandenburg. Zijn kardinaal klinkt nog altijd penetrant. Maar na zijn bekering wordt zijn stem zachter en kan hij zelfs ontroeren in zijn laatste dialoog met Mathis. Wolfgang Ablinger-Sperrhacke was een schitterende Wolfgang Capito. Vooral tijdens zijn gekonkelfoes tijdens de boekverbrandingsscène met Riedinger om Regina uit te huwelijken aan de kardinaal was hij fantastisch expressief. De warme en egale stem van Michael Weinius als Hans Schwalb vervolledigt het rijtje Heldentenors.

Publicatie: zondag 28 november 2010 @ 22:15
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen