ti guarda dal Grande Inquisitor

Dialogues des Carmélites in Düsseldorf

Guy Joosten brengt dit seizoen twee nieuwe producties in de Deutsche Oper am Rhein, één daarvan is Dialogues des Carmélites. Het is een esthetisch mooie en goed leesbare productie geworden.

Foto

De mooie beelden zijn onder andere te danken aan decorbouwer Johannes Leiacker, die vooral de scène leeg laat. In de eerste scène is er wel een gigantische boekenkast, die we later half opgebrand terugzien als Blanche weerkeert naar haar ouderlijk huis. In het klooster beperkt het scènebeeld zich tot een paar banken, een zetel en bed voor Mme de Croissy, of een gigantisch kruisbeeld.

De dreiging komt in deze productie van de tussenbeelden. De schaduwen van voorbijlopende mensen worden op een podiumbreed wit scherm geprojecteerd bij elke scènewisseling. De sterke slotscène speelt zich af op een bed van verbrande houtsnippers. De karmelietessen staan samen op een paar vierkante meter, nadat eerst hun haar kort geknipt werd (door Thierry trouwens, de ex-dienaar van de familie de la Force). Bij elke slag van de guillotine valt tevens een zwart doek naar beneden tot de hele scène zwart is. Simpel en aangrijpend mooi.

De eerste helft van deze opera vind ik altijd wat traag. Het wordt meestal pas interessant nadat de nieuwe priores aangekomen is, tenzij je over een fabuleuze oude priores beschikt. Dat was hier niet echt het geval. Anja Silja is wel een halve legende, maar op een handvol noten na heeft ze geen stem meer. Daardoor is haar sterfscène vooral zielig en heeft ze niet de impact die ze zou kunnen hebben.

Een algemeen probleem met deze bezetting is ook de variabele niveaus van onverstaanbaarheid van hun Frans. De nieuwe priores, Mme Lidoine, was de uitzondering. Ik vond Sabine Hogrefe dan ook op alle gebied de ster van de avond met een krachtige stem met de nodige nuances en vastberadenheid. De stem van Jeanne Piland is sterk vergelijkbaar. Ik had graag wat meer verschil gehoord, zodat het onderscheid tussen Mère Marie en Mme Lidoine wat duidelijker zou geweest zijn.

Wat de twee meisjes betreft, had Iulia Elena Surdu aanvankelijk wat problemen met de hoge noten van Soeur Constance. Anett Fritsch was een frisse Blanche. Blanches angst, twijfel en gedrevenheid komt er wel nog niet goed uit. Ze is misschien nog iets te veel soubrette, daar waar een iets lyrischere stem waarschijnlijk wat meer mogelijkheden heeft.

Tenslotte was ik zeer tevreden over de dirigent Axel Kober. Heel de opera leidt tot die cruciale executie-scène en hij slaagt erin om alle muzikale verwijzingen ernaar tijdens de loop van de avond duidelijk te maken.

Publicatie: vrijdag 12 november 2010 @ 9:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen