ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Zauberflöte in Luik

Na de Vlaamse Opera met L'amour de loin doet de Waalse opera voor hun nieuwe productie van Die Zauberflöte ook beroep op een productieteam dat zijn achtergrond heeft in de circuswereld. Julien Lubek en Cécile Roussat, tevens de stichters van Le Shlemil Théâtre, hebben er een sprookjesachtige enscenering van gemaakt.

Foto

Halverwege de ouverture gaat het doek op en zien we prins Tamino die zich klaar maakt om te gaan slapen. Eenmaal hij ingeslapen is, krijgt de fantasie de vrije loop en komt zijn kamer tot leven. Zijn bed wordt de slang, de (Egyptisch geïnspireerde) schouwornamenten worden de drie dames en het beddegoed transformeert zich tot Papageno. Monostatos komt als zwarte schoonsteenveger uit de schouw gevallen. De wekker wordt Papageno's klokkenspel. Het voelt allemaal heel Notenkrakers-achtig aan.

Een groepje acrobaten zorgt voor bijkomende actie. Soms zijn ze louter decoratief en een enkele keer ook overbodig... zoals de evenwichtskunstenaar die over een gespannen draad loopt tijdens Sarastro's Hallen-aria. Meestal worden ze echter functioneel ingezet. Ze zijn de als dwergen verklede slaven van Monostatos, ze vormen de dieren tijdens Tamino's Zauberton-aria of worden de boom waar Papageno zich wil aan ophangen.

In het tweede bedrijf wordt het decor gedomineerd door gigantische boeken als decorelementen. Het zijn sprookjesboeken waaruit de rest van het verhaal zich ontvouwt. Het geheel is een wervelende show waarin je je geen moment verveelt. Er wordt daardoor wel iets te gemakkelijk voorbij gegaan aan het humanistische niveau van deze opera. Anderzijds hebben Mozart en Schikaneder Die Zauberflöte geconcipieerd als een volksopera en daar sluit deze productie volledig bij aan.

Bij de zangers keek ik vooral uit naar de Tamino van Michael Spyres, die vorig seizoen een opgemerkte Candide gezongen heeft in de Vlaamse Opera. Zijn Tamino klinkt ook heel goed... op een enkele lastige noot tijdens de Bildniss-aria na. Voor de rest groeit zijn stem mee met het karakter en klinkt hij op het einde van de opera - als Tamino zijn initiatieparcours beëindigd heeft - een stuk virieler dan in het begin. In zijn bio in het programmaboek staat dat hij volgend seizoen terugkeert naar de Vlaamse Opera voor de Damnation-Faust...

Michael Spyres was trouwens zowat de enige die quasi-vlekkeloos Duits spreekt. Alle andere zangers spreken met vaak exotische accenten. Maar hun uitspraak is wel duidelijk en hun Duits is goed begrijpbaar. Alleen Pietro Picone (Monostatos) brabbelt iets onverstaanbaars. Mario Cassi hebben wel al een paar keer gehoord in Luik, onder andere als Malatesta in Don Pasquale. Als energieke Papageno laat hij weinig te wensen over. Ethan Herschenfeld is een degelijke Sarastro.

Magali de Prelle zong een middelmatige Pamina. Tot "Ach, ich fuhl's" gaat het allemaal redelijk goed. Daarna was ze uitgezongen en klonk ze de rest van de avond uitgeput. Nili Riemer zong een correcte Königin der Nacht, zonder vocaal diep te graven in de dramatische mogelijkheden van haar twee aria's.

Publicatie: zaterdag 23 oktober 2010 @ 9:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen