ti guarda dal Grande Inquisitor

Il trittico in Parijs

De Parijse Opéra speelt Puccini's drieluik Il trittico in een nieuwe productie van Luca Ronconi, die eerder ook al in de Scala te zien was. Dit seizoen dirigeert de muziekdirecteur Philippe Jordan iets meer dan enkel de Ring-opera's. Il trittico is er daar één van.

FotoJordan leidt het orkest in een heel analytische uitvoering van Puccini's partituur. Het heeft zelfs iets impressionistisch en lijkt meer een Franse opera dan een volbloed Italiaans werk. Er zitten heel veel orkestrale details in Il trittico en die werden dan ook allemaal duidelijk gemaakt. Maar daar staat tegenover dat heel de Pucciniaanse zwier en charme totaal ontbrak, waardoor ik me moeilijk kon vinden in Jordans benadering van deze ontzielde Puccini.

Voor deze productie heeft Margherita Palli weliswaar voor elke eenakter een ander decor ontworpen, maar principieel zijn ze wel allemaal hetzelfde. Twee muren staan redelijk vooraan, de achterste muur heeft telkens een grote opening die als kaaimuur, nis voor een Mariabeeld of zicht op Firenze dient. Een hellend vlak wordt respectievelijk gevormd door de boot van Michele, een te pletter gestorte Maria of het bed van Buoso Donati.

Il tabarro krijgt de meest realistische enscenering die volledig in lijn is met het libretto. Het heen en weer geloop over de gevallen Maria in Suor Angelica komt gekunsteld en onhandig over, tot het slot wanneer een lichtstraal op Suor Angelica valt en een vijfjarig jongetje vanonder het beeld kruipt om haar te redden. De enscenering van Gianni Schicchi vond ik het meest geslaagd. In hedendaagse kledij is de Donati-familie de wanhoop nabij tot Gianni Schicchi, in 13de eeuws Florentijns kostuum, rechtstreeks uit de hel van Dante opduikt.

Afgezien van een paar kleinere rollen, is Juan Pons de enige zanger die twee hoofdrollen zingt. Hij is niet meer van de jongste, maar in Il tabarro is hij een goede Michele, die enkel wat kracht mist voor het dramatische slot van zijn monoloog "Nulla... silenzio". Als Gianni Schicchi is hij perfect geloofwaardig, zowel vocaal als theatraal. Ik heb iets meer problemen met Sylvie Valayre als Giorgetta, die wel de stem heeft maar stilistisch niet echt overtuigt. Marco Berti zingt als Luigi een stralende "Hai ben ragione".

Suor Angelica was muzikaal de minste van de drie opera's. Geen enkele van de nonnen kwam boven de middelmaat uit, ook de Suor Angelica van Tamar Iveri niet. Twee jaar geleden vond ik haar wel nog een uitstekende Elisabetta, maar Puccini lijkt haar minder te liggen dan Verdi. Haar hysterisch getier als ze hoort dat haar zoontje gestorven is, is smakeloos. Maar bovenal, als ze geen seconde kan ontroeren met "Senza mamma", dan moet ze misschien uitkijken naar een ander repertoire. Luciana D'Intino is daarentegen wel een indrukwekkend koele Zia Principessa... voor een keer geen mezzo-op-retour, maar een zangeres met een klok van een stem die moeiteloos boven de hele bezetting van Suor Angelica uitstijgt.

Foto

Naast Juan Pons, moet in Gianni Schicchi uiteraard het liefdeskoppeltje vermeld worden. En alhoewel het allebei uitstekende zangers zijn, leken ze me min of meer misbezet in dit repertoire. Ekaterina Siurina is een schitterende belcanto-zangeres en Lauretta lijkt op papier wel doenbaar... elke sopraan kan toch "O mio babbino caro" zingen, niet ? Maar in een zaal als de Bastille blijkt plots dat toch een iets ruimere stem gewenst is om op te boksen tegen het Puccini-orkest. Het zelfde geldt voor de Rinuccio van Saimir Pirgu, alhoewel zijn "Firenze è come un albero fiorito" minder problematisch was.

Publicatie: woensdag 20 oktober 2010 @ 18:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen