ti guarda dal Grande Inquisitor

Les vêpres siciliennes in Amsterdam

Van alle opera's die Verdi na "de populaire drie" gecomponeerd heeft, is Les vêpres siciliennes (of zijn Italiaanse vertaling) de minst opgevoerde, ondanks een ouverture die regelmatig op concerten weerklinkt en twee bekende aria's. Als een operahuis dan toch beslist om deze opera eens op te voeren, en dan nog in de Franse versie, heb ik niet veel andere redenen nodig om af te reizen naar Amsterdam. Zelfs als de productie van Christof Loy is en zelfs als de bezetting mij niet meteen deed watertanden, afgezien van Paolo Carignani die als Verdi-dirigent wel zijn sporen al verdiend heeft.

Foto

Visueel is dit een Ikea- en C&A-productie. De decorontwerper Johannes Leiacker heeft een paar dozijn stoelen gekocht en die in U-vorm op het podium gezet, soms tegen een zwarte, soms tegen een witte wand. De kostuumontwerper Ursula Renzenbrink heeft er zich ook gemakkelijk vanaf gemaakt met wat smokings voor de Franse bezetters en dagelijkse kledij voor de Sicilianen, enkel Montfort mag zich even verkleden als Franse koning.

Christof Loy doet een aantal discutabele ingrepen. Hij begint de opera bijvoorbeeld meteen met het openingskoor, de ouverture plaatst hij tussen het eerste en tweede bedrijf. Er bestaan historische opnames uit de Met waar ze in Forza de ouverture ook na de eerste scène spelen, maar toen was dat omwille van praktische redenen om het decor omgebouwd te krijgen. Hier is dat absoluut niet het geval. De enige reden die ik kan bedenken, is dat hij zo wat tijd wil creëren tussen het eerste en tweede bedrijf, dat zich volgens zijn synopsis "enkele weken later" afspeelt.

Ik wist niet dat Loy zo'n belang hecht aan eenheid van tijd... maar dat vloekt dan compleet met zijn visie op Hélènes Sicilienne (of Bolero, zoals de aria bekend staat) "Merci, jeunes amies". Hélène bereidt zich voor op haar huwelijk met Henri, maar om een of andere reden geraakt ze tijdens die aria zwanger, en baart ze op het einde van de aria een kind. Het wordt helemaal knettergek als Henri in zijn daaropvolgende aria "La brise souffle au loin" het podium opkomt met een kinderwagen en de aria als een operette-melodie zingt. Ook de finale van het derde bedrijf had Loy al in pure Offenbach-stijl laten eindigen.

Maar het grootste probleem had ik met het slot. De opera gaat over de opstand van de Sicilianen tegen de Franse bezetters. Als de klokken luiden voor de vespers, is dat het signaal om alle Fransen uit te moorden, wat tevens het slot van de opera is. Maar hier stort de meute zich enkel op Guy de Monfort, waardoor deze "grand-opéra" op een anti-climax eindigt.

Wat ik wel leuk vond aan deze voorstelling is het feit dat ze het ballet behouden hebben. Loy heeft duidelijk zijn mosterd bij Konwitschny gehaald. Tijdens het ballet beelden vijf dansers een verhaaltje uit met de jonge Henri, Monfort, Hélène, Frédéric (de dode broer van Hélène) en hun moeder... waarin alles goed afloopt.

De bezetting was niet fameus. Zo ongeveer alle rollen zijn onderbezet. Enkel Burkhard Fritz heeft min of meer de stem voor Henri. Barbara Haveman is niet de spinto die voor deze rol nodig is. Haar duet met Henri in het vierde bedrijf was wel overtuigend. Voor de rest klinkt haar laag register te gemaakt en bij "Merci, jeunes amies" leek ze constant achter het orkest aan te hollen. Alejandro Marco-Buhrmester heeft een mooi geluid, maar heeft niet genoeg "beet" om van Guy de Montfort een stevige Verdi-bariton te maken. Balint Szabo zong als Procida wel een mooie "Et toi, Palerme".

Publicatie: maandag 27 september 2010 @ 0:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen