ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Luik

De Waalse Opera opent haar seizoen met Verdi. Deze keer is het Un ballo in maschera en voor een keer is het niet de muziekdirecteur Paolo Arrivabeni die in de orkestbak staat, maar zowaar de oud-muziekdirecteur van de Vlaamse Opera, Massimo Zanetti.

Wie zich Zanetti herinnert van die periode in de Vlaamse Opera een tiental jaren geleden, weet dat Verdi en Zanetti perfect bij elkaar passen. Ook in deze opvoering zorgt hij voor een van de sterke elementen van deze voorstelling. Zo komt al de sfeer in de Ulrica-scène uit het orkest en niet van de enscenering. Je hoort de helse dampen gewoon opstijgen uit het orkest. Ook de galgenveldscène is ongemeen boeiend op orkestraal vlak. Hij voelt perfect aan wanneer hij het orkest kan laten gaan en wanneer hij de teugels strak moet houden.

Ook de zangersbezetting is van een meer dan behoorlijk niveau.

Eerst en vooral is er de Riccardo van Aquiles Machado, een nieuwe naam voor mij. Zijn zonnige tenor straalt heel mooi in "La rivedrà nell'estasi", in de Ulrica-scène is het schertsend karakter van "È scherzo od è follia" ook in zijn stem hoorbaar. Het enige probleem is dat hij een pure lyrische tenor is en Riccardo toch regelmatig naar spinto neigt. In het derde bedrijf, en dan vooral in "Ma se m'è forza perderti", zit hij echt tegen de limiet van zijn stem en gaat ook zijn intonatie eronder lijden. Maar desalniettemin is dit een veelbelovende en boeiende stem.

De sopraan Chiara Taigi heb ik nu voor de derde keer gehoord... en het toeval wil dat het voor de derde keer als Amelia is, de vorige keer was in Keulen. Ook in Luik is ze een goede Amelia met een doorleefde "Ecco l'orrido campo" en een aangrijpende "Morrò, ma prima in grazia".

George Petean brengt een homogene baritonstem mee voor Renato. Voor de paar dramatische momenten, zoals het begin van "Eri tu", mist hij nog wat vocaal gewicht. Maar de rest van de aria zingt hij prachtig met vooral een gevoelig moment als hij met "O dolcezze perdute" terugdenkt aan vroegere tijden. George Petean is trouwens ook de bariton die in een volgend seizoen van de Vlaamse Opera Le duc d'Albe gaat zingen, Donizetti moet hem perfect liggen.

Bij de (relatief) kleinere rollen is Anna Maria Chiuri een indrukwekkende Ulrica. De Oscar van Marina Zyatkova vond ik daarentegen zwak, vooral haar eerste aria "Volta la terrea" klonk moeizaam.

De enscenering is van de hand van Philippe Sireuil. Hij vertaalt de actie wel naar de jaren '60 van de vorige eeuw, maar voor de rest volgt hij eigenlijk redelijk nauwgezet het libretto. Verdi heeft zijn opera om censuurredenen moeten verplaatsen naar de VS en heeft van Riccardo een gouverneur moeten maken. Sireuil behoudt dit gegeven, alhoewel hij volgens zijn uitleg in het programmaboek van Riccardo een president maakt... zoals één die toevallig in de sixties vermoord werd. Ongetwijfeld niet toevallig, lijkt Amelia een beetje op Jackie Onassis. Ondanks de modernisering had ik op geen enkel moment het gevoel dat Sireuil het verhaal geweld moest aandoen.

Het is lang geleden dat ik nog eens met een tevreden gevoel de Luikse "Palais Opéra" verliet. Hopelijk blijft dit zo voor de rest van het seizoen.

Publicatie: woensdag 15 september 2010 @ 17:53
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen