ti guarda dal Grande Inquisitor

Twee operettes in Parijs

De twee belangrijkste Parijse operahuizen plaatsten een operette op hun programma om het jaar af te sluiten. In het Théâtre du Châtelet is dat La belle Hélène van Offenbach; en de Bastille speelt Die Fledermaus. Beide producties dateren van eind 2000.

La belle Hélène is sinds zijn eerste opvoering ook al op CD en video verschenen en dezelfde bezetting hebben ze terug kunnen verzamelen voor deze herneming. De regisseur Laurent Pelly had heel de productie uitgewerkt met Felicity Lott als Hélène. Toen voor de voorstelling plotseling iemand voor het doek verscheen, vreesden we het ergste... en inderdaad Flott was ziek.

Maar het toeval wil - of is het de slimme bezettingspolitiek van Marc Minkowski - dat er nog een Hélène beschikbaar was. Aurélia Legay zong normaal het piepkleine rolletje van Bacchis, maar werd voor de gelegenheid gepromoveerd tot Hélène. Ik vermoed dat ze al als backup voorzien was. Want ik kan me niet voorstellen dat ze op twee dagen de hele rol, inclusief alle dialogen, ingestudeerd heeft... om nog maar te zwijgen van de regie.

Maar de voorstelling kon dus wel doorgaan. En ondanks de andere hoofdrolspeelster is het opvallend hoe sterk de regie op Felicity Lott gebrand was. Zelfs in die mate dat Aurélia Legay niet Hélène vertolkte, maar eerder Felicity Lott speelde die Hélène zingt. Al de typische Flott-gebaartjes, bewegingen en stembuigingen in de dialogen doet ze perfect na. Het was bij momenten zelfs beangstigend "echt". Alleen als ze zingt, is het duidelijk dat het toch een andere zangeres is. Maar desalniettemin was het een meer dan geslaagd debuut.

Voor de rest waren er geen echte wijzigingen. Yann Beuron zong een mooie Pâris zonder effectenjagerij in bijvoorbeeld "Au mont Ida". François Le Roux en Laurent Naouri bewezen dat ze ook gevoel hebben voor het lichtere genre. Alleen Stéphanie d'Oustrac viel wat uit de toon met haar schreeuwerige Oreste. En dan is er nog het "instituut" Michel Sénéchal als Ménélas. Hij zingt al verscheidene jaren karakterrollen, zoals de vier knechten in Hoffmann. Maar, te oordelen naar de voorstelling van vorige zondag, wordt het stilaan tijd om plaats te maken voor iemand anders. Zijn stem is breekbaar geworden en hij zingt heel voorzichtig.

Maar alles bij elkaar was het een schitterende voorstelling... wat van Die Fledermaus niet gezegd kon worden.

FotoIk vroeg me al af of een werk als Die Fledermaus in een zaal als de Bastille zou overleven... niet dus. In het tweede bedrijf, tijdens het feest van Prinz Orlofsky, kan met voldoende spektakel nog een en ander verdoezeld worden. Maar het laatste en - vooral - het eerste bedrijf werken totaal niet... ondanks de spectaculaire decors.

Coline Serreau heeft, volgens haar biografie, ooit nog in trapezen gehangen en maakt van de Fledermaus dan ook een circusvoorstelling met allerlei acrobaten en trapeze-kunstenaars. De ouverture vertelt bijvoorbeeld het verhaal van de Fledermaus waarbij talloze vleermuizen door de lucht zweven aan, al dan niet elastische, touwen. Ook in de gevangenis doen die acrobaten hun ding. Maar het mocht allemaal niet baten.

De zaak had nog enigszins gered kunnen worden met grote stemmen. Maar als de "Smurfeuses" en break dancers (!) meer applaus krijgen dan de zangers, doet dat het ergste vermoeden.

De Rosalinde van Brigitte Hahn is totaal onhoorbaar en haar Csardas-Lied gaat af als een gieter. Andrew Schroeder was eigenlijk al te licht voor Arthus in de Munt, maar als Dr. Falke loop hij helemaal verloren in de Bastille. William Joyner is bijna aanvaardbaar als Eisenstein. Gordon Gietz, ooit nog Rinuccio in de Vlaamse Opera, is wel een goede Alfred, maar heeft geen echt stralende hoogte.

Alleen Mary Dunleavy heeft het verwachte niveau en zingt een schitterende Adèle; dat ze in de dialogen onverstaanbaar is, neem ik er dan maar bij. En ook Béatrice Uria-Monzon zingt een degelijke Prinz Orlofsky... Maar waarom hij constant met een baxter rondloopt is me niet duidelijk. Ik wist niet dat pathologische verveling medicaal kon genezen worden... anders had ik daar ook wel wat van willen hebben tijdens deze Fledermaus.

Publicatie: woensdag 31 december 2003 @ 11:04
Rubriek: Operette

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen