ti guarda dal Grande Inquisitor

Festival d'Aix-en-Provence 2010

Het 62ste Festival d'Aix-en-Provence is het eerste seizoen dat volledig in handen is van Bernard Foccroule. Het festival begon op 1 juli met een nieuwe productie van Don Giovanni. Vorige week ging Pygmalion als laatste productie in première. Het is dan ook dringend tijd om de reacties in de Franse kranten te bekijken.

FotoEr werd uitgekeken naar de visie van Dmitri Tcherniakov op Don Giovanni. De krantenrecensenten zijn unaniem over de mislukking van deze productie. Het idee om alles te laten afspelen op één locatie - ten huize van de Commendatore - kan nog op enige clementie rekenen. Maar de ingrepen van Tcherniakov gaan iets te ver. Zo bedenkt hij allerlei onzinnige familierelaties tussen de verschillende karakters. De meest originele is waarschijnlijk dat Zerlina de dochter van Donna Anna is, uiteraard uit een eerder huwelijk... De Don heeft weinig edele charisma en is een mislukkeling. Télérama omschrijft hem als een "zombie neurasthénique" en een "pantin épileptique". Het verbaast dan ook niet dat het publiek enigszins geweldadig reageerde op de première.

Voor het muzikaal deel gaat er wel veel lof naar Louis Langrée die het Freiburger Barockorchester dirigeerde. In een eerder interview in Le Figaro - Je veux convaincre, pas imposer - kondigde hij ook wel een paar ingrepen aan, zoals een chaotische strijkersgroep die niet noodzakelijk allemaal dezelfde gecoördineerde strijkersbewegingen maken. De bezetting was aan de vrouwelijke kant middelmatig. Kyle Ketelsen was als Leporello de beste zanger van de avond. De meningen zijn verdeeld over de Don Giovanni van Bo Skovhus.

FotoHet Freiburger Barockorchester zat weer in de orkestbak voor Glucks Alceste, deze keer onder de leiding van Ivor Bolton.

De enscenering van Christof Loy krijgt echter een gemengde beoordeling. Het publiek was naar verluidt even misprijzend als voor Don Giovanni. De Griekse mythologie krijgt een symbolistische behandeling waarin kinderen een hoofdrol spelen. Volgens AFP houdt hij zich te veel bezig met het koor en laat de solisten te veel aan hun lot over.

Maar dat weerhoudt de Franse kranten er niet van om de Alceste van Véronique Gens - ongetwijfeld terecht - de hemel in te prijzen. Ze komen adjectieven te kort om haar uitstraling en haar stem te beschrijven die heel de voorstelling domineert.

FotoIn tegenstelling tot de twee eerste opera's, kreeg een Stravinsky-avond een staande ovatie. Het publiek en de recensenten lieten zich charmeren door de feërieke wereld die Robert Lepage bedacht had voor Le Rossignol. Het werk werd voorafgegaan door andere "beestige" fabels van Stravinsky, van de Berceuses du chat tot Renard, die door Lepage uitgebeeld werden met Chinees schaduwtheater. Voor Le Rossignol ging hij eerder de Japanse toer op. Op een groot wateroppervlak bedienen de zangers Japanse marionetten die hun rol weerspiegelen.

Op muzikaal vlak was het ook een succes met Olga Peretyatko als de nachtigaal en met Kazushi Ono als dirigent van het orkest van de Opéra de Lyon. Deze productie wordt onder andere ge-co-produceerd met De Nederlandse Opera.

FotoDe Argentijnse componist Oscar Strasnoy heeft in opdracht van het festival de kameropera Un retour geschreven, die in Aix zijn wereldcreatie beleefde. De opera is gebaseerd op de roman "El regreso" van Alberto Manguel, die ook het libretto schreef. Het verhaal gaat over een man die na dertig jaar terugkeert naar zijn dorp waaruit hij gevlucht was voor de dictatuur en nu weer geconfronteerd wordt met zijn verleden.

Strasnoy creëert met beperkte middelen - twee piano's, percussie en twee koperblazers - een volledige orkestklank die lijkt terug te keren naar het idioom van Messiaen en Berio uit de jaren 1970. Hij lijkt niet overtuigend voor stemmen te schrijven; alles zou nogal snel uitdraaien op een monotone declamatie van de tekst.

Thierry Thieû Niang leverde wel een pure en intelligente enscenering af.

FotoDe laatste productie van het festival is niet echt een opera, maar een "acte de Ballet", Pygmalion van Rameau. Als dramatische tegenhanger voerden Les Arts Florissants onder leiding van William Christie in het eerste deel fragmenten uit van Hippolyte et Aricie.

Trisha Brown zorgde in haar bekende stijl - denk aan haar enscenering van Orfeo in de Munt - voor de regie en choreografie. Sophie Karthäuser zong de rol van L'Amour als luchtacrobate. Ed Lyon zong de titelrol.

Publicatie: woensdag 21 juli 2010 @ 16:04
Rubriek: Festivalnieuws

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen