ti guarda dal Grande Inquisitor

Siegfried in Essen

Gisteren was de laatste voorstelling van het operaseizoen in Essen. Op de valreep kon ik zo nog hun nieuwe productie van Siegfried zien, alhoewel die reeds in oktober in première ging. Het derde deel van de vier-regisseurs-Ring was deze keer in handen van regisseur Anselm Weber. En alhoewel de productie niet slecht was en de zangers relatief goed waren, was het weer Stefan Soltesz en zijn orkest die met de meeste eer gingen strijken omwille van Soltesz' constant boeiende lezing.

Foto

Anselm Weber doet geen storende interventies, maar heeft wel een paar originele ideeën. In de categorie "volgens het boekje" kan het eerste bedrijf ondergebracht worden. Siegfried en Mime wonen wel niet in een hut in het woud, maar eerder in een kelder met een hobbelige vloer en auto-onderdelen. In die kelder zijn wel alle nodige attributen aanwezig zoals een smidse waar Siegfried zijn Nothung kan smeden.

Bij het eerste optreden van Siegfried wordt ook het principe van de videobeelden van Bibi Abel duidelijk. Geen opdringerige beelden, maar figuratieve beelden zoals de projectie van Siegfrieds beer op de muur. Wotan wordt op dezelfde manier telkens begeleid door een vlucht geprojecteerde raven.

In het tweede bedrijf transformeren die vloerbulten zich in de schubben van de draak samen met veel rook en aangepaste belichting. Voor een zeldzame keer ziet de Fafnerscène er niet belachelijk of geforceerd uit. Webers vondst voor de woudvogel vond ik helemaal geniaal. De vogel zit opgesloten in een vogelkooi, die door Wotan achtergelaten werd zodat hij door Siegfried gevonden kan worden. Enerzijds is dit een verwijzing naar Wotan de arrangeur... net zoals hij ooit een zwaard in de boomstam ten huize van Hunding achterliet voor Siegmund. Maar anderzijds geeft dit een antwoord op een van de grote Ring-mysteries. Hoe is het te verklaren dat een of ander vogeltje zo veel weet ? Maar als die vogel deel uitmaakt van Wotans intriges, dan is dit perfect begrijpbaar.

Het laatste bedrijf stelt zo zijn eigen inherente problemen. Na de twee scènes tussen Wotan en respectievelijk Erda en Siegfried moet heel de scène omgebouwd worden naar Brünnhildes rots. Hier wordt dit opgelost door die twee eerste scènes grotendeels voor het doek te laten spelen. Met een toverbeweging laat Wotan het laatste doek opgaan en zijn we aangekomen in een asteroïdengordel. De slapende Brünnhilde komt letterlijk uit de lucht gevallen, liggend op een meteoriet... wat is een meteoor anders dan een stuk rots omgeven door vuur. 't Is weer eens wat anders, maar goed gedaan.

De Zweedse tenor Johnny van Hal omschrijft zich op zijn website als een "Jugendlicher Heldentenor". Dat van dat "jugendlich" klopt wel, "Heldentenor" al een heel stuk minder. De kleur van zijn stem is wel ongeveer juist en hij haalt min of meer ongeschonden het einde van de voorstelling (op een paar kraakjes na). Maar de handvol iets hogere noten klinken niet comfortabel en zijn laagte is niet stevig genoeg voor een Heldentenor. Dat neemt niet weg dat hij perfect op kinderlijke manier de onbevreesde idioot Siegfried speelt, maar op vocaal vlak is hij nauwelijks boeiend. Ik denk wel dat hij een goede Mime zou kunnen zijn...

Rainer Maria Röhr zong in Das Rheingold een niet al te beste Loge. Als Mime presteert hij een stuk beter. Hij heeft wel geen mooie stem, wat niet echt een vereiste is voor Mime. Wolfgang Koch was een indrukwekkende Alberich met een grote en kleurrijke stem. Kirsi Tiihonen beschikt ook over alle mogelijkheden om Brünnhilde te zingen.

In Das Rheingold hebben we al kennis kunnen maken met de Wotan van Almas Svilpa. Ik was daar toen niet echt van onder de indruk. Als de Wanderer weet hij echter wel te overtuigen. Nu heeft zijn stem wel autoriteit, alhoewel zijn kostuum daar ook wel toe bijgedragen kan hebben: een zwarte mantel vol zwarte veren als een zwarte Papageno. Maar de stem klinkt schitterend.

Met deze Siegfried werd ook mijn operaseizoen afgesloten en kan ik me beginnen voorbereiden op een festivalbezoek eind augustus...

Publicatie: zondag 18 juli 2010 @ 20:55
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen