ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Parijs

In 1902 ging Pelléas et Mélisande in première in de Opéra Comique. De versie die toen opgevoerd werd, is nu weer te horen in Salle Favart in een productie van Stéphane Braunschweig. De keuze van deze "oerversie" zal waarschijnlijk de verantwoordelijkheid van dirigent John Eliot Gardiner geweest zijn.

Nu, eerlijk gezegd, ik wist niet dat er verschillende versies van Debussy's opera bestonden. Maar anderzijds zijn de verschillen met de definitieve versie nu ook niet weer wereldschokkend. In de gangen van de Opéra Comique zijn kopies tentoongesteld van de oorspronkelijke gedrukte versie met aanpassingen in het handschrift van Debussy. En dan gaat het over het schrappen van hier en daar een maat van een of ander instrument, of het verdubbelen van een paar akkoorden in bijvoorbeeld de klarinetpartij. Ze zijn dus zeker niet van de dimensies als bijvoorbeeld de verschillende Tannhäusers in de versies van Dresden en Parijs of de versie van Simon Boccanegra nadat Boito en Verdi er hun tanden ingezet hebben.

Foto

Hoe dan ook, de orkestpartituur klonk wel heel anders dan wat ik gewoon was. En ook dit is ongetwijfeld de verantwoordelijkheid van Gardiner. Hij zoekt en vindt allerlei nieuwe kleuren in het Orchestre Révolutionnaire et Romantique. De orkestklank is onverwacht modern, het lijkt wel alsof alle romantische invloeden genegeerd werden. Ik hoor eerder een brug naar het klankidioom van de tweede Weense school. En ik moest zelfs - alhoewel dat anachronistische onzin is - soms aan Bernstein denken. Orkestraal vond ik het in alle geval een heel spannende uitvoering.

Gardiner lijkt ook de zangstijl van de zangers onder controle te houden. Van de eerste tot de laatste zanger leunen ze sterk aan bij de spreektaal. Dit is uiteraard ingebakken in de partituur van Debussy, maar het sluit ook aan bij Gardiners on-romantische interpretatie en zijn visie op Pelléas et Mélisande als de anti-opera. Dat betekent echter niet dat er niet goed gezongen wordt.

Karen Vourc'h is een jeugdige Mélisande, die me vocaal aan Patricia Petibon doet denken. De jonge bariton Phillip Addis heeft een gemakkelijke hoogte en lijkt daarmee de ideale Pelléas, maar op de iets dramatische momenten valt hij toch wat licht uit. Marc Barrard heeft ook al Golaud gezongen in Luik, waar ik hem eigenlijk iets beter vond dan gisteren in Parijs. Met Nathalie Stutzmann kregen we een luxe-bezetting voor Geneviève.

Braunschweig heeft een visueel verzorgde productie gemaakt, die geen visie opdringt aan de toeschouwer. Hij geeft alle vrijheid aan de fantasie van het publiek om de essentiële vragen te beantwoorden... was er nu echt iets tussen Mélisande en Pelléas of niet. Het scènebeeld bestaat uit een rustgevend houten decor: een planken vloer en wanden met houten luiken zorgen voor een koloniaal tintje. Samen met de belichting wordt zo een sfeervolle omgeving gecreëerd. De kostuums zien er ook 19de-eeuws uit, maar een aantal medische attributen - de baxter naast het bed van Golaud als hij van zijn paard gevallen is, of de couveuse waarin Mélisandes kindje ligt in de laatste scène - zorgen voor een moderne toets.

Tenslotte was het ook tropisch warm in Parijs dit weekend. Het was dan ook drukkend warm in de Salle Favart... maar ze waren zo vriendelijk om aan iedereen waaiers ter beschikking te stellen. Ik vond de Opéra Comique al met voorsprong het meest sympathieke operahuis van Parijs en ze zijn nu nog wat in mijn achting gestegen.

Publicatie: maandag 28 juni 2010 @ 18:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen