ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Walküre in Parijs

Het tweede deel van de Ring-cyclus, die door muziekdirecteur Philippe Jordan en regisseur Günter Krämer opgebouwd wordt, is een van de slotproducties van het Parijse operaseizoen. Die Walküre gaat verder in dezelfde stijl als Das Rheingold. Het is een enscenering die niet wil choqueren, niet altijd even boeiend is, maar toch ook een paar mooie beelden oplevert. Op een paar uitzonderingen na, waren de zangers ook maar middelmatig.

Foto

Het meest teleurstellend was het Wälsungkoppel Robert Dean Smith en Ricarda Merbeth. Door hun zwakke vertolking viel het hele eerste bedrijf zo goed als plat. Er was nooit enige spanning, laat staan elektriciteit, voelbaar tussen Siegmund en Sieglinde. Ricarda Merbeth zingt dan ook nog eens in een totaal onverstaanbaar Duits (zelfs met de boventitels kon ik niet afleiden wat ze zou moeten zingen) met een weinig aantrekkelijk geluid. Ik begrijp niet hoe Robert Dean Smith erin slaagt om Tristan te zingen in Bayreuth, want zelfs Siegmund kan hij amper aan met een absoluut inferieure "Wälse, Wälse" en een slaapverwekkende "Winterstürme". Günther Groissböck bevestigt de indruk die hij als Fafner gemaakt heeft. Zijn stem klinkt mooi, misschien niet zwart genoeg voor Hunding, maar met voldoende "beet" om Siegmund en Sieglinde te overdonderen (wat in dit geval natuurlijk niet moeilijk is).

Thomas Johannes Mayer is een redelijke Wotan, die echter zijn eerste grote monoloog, waarin hij Das Rheingold even samenvat, niet altijd even boeiend kan houden. In zijn confrontatie met Fricka wordt hij zelfs volledig weggezongen door Yvonne Naef, die vorig jaar in New York al bewezen heeft dat ze een schitterende Fricka is. Katarina Dalayman doet het ook goed als Brünnhilde met stevige Hojotoho's en ontroerende smeekbedes aan Wotan om haar niet aan haar lot over te laten.

Günter Krämer legt vooral in het tweede bedrijf de link met Das Rheingold. Het slotbeeld was toen de trap naar Walhalla waar de letters van het woord Germania opgedragen werden. In het begin van het tweede bedrijf zien we ditzelfde beeld weer via een ingenieuze spiegelwand. Hij heeft zelfs een ingeving om op het einde van de Wotan-Fricka-scène de eerste drie letters te laten omduwen door de gefrustreerde Wotan, zodat enkel het woord "mania" overblijft.

Het podium ligt ook bezaaid met Freia's appels. Tijdens de Siegmund-Brünnhilde-scène begint Brünnhilde er een cirkel mee te vormen... het strijdperk waarin Siegmund later tegen Hunding zal moeten vechten ? Een laatste verwijzing naar Das Rheingold is het slot van de opera. Als Brünnhilde inslaapt omringd door vuur, wandelt een zwart gesluierde vrouw statig over het podium. Het is identiek hetzelfde beeld toen Erda Wotan waarschuwde met "Weiche, Wotan, weiche!". Komt ze enkel afscheid nemen van haar dochter, of is dit een bijkomende waarschuwing ?

Er zijn ook beelden die binnen de opera terugkomen. Zo zien we een boomgaard vol bloesems in de achtergrond van de Siegmund-Brünnhilde-scène met daartussen de acht andere Walkuren. Diezelfde bomen zien we terug op Brünnhildes rots... maar nu zijn ze volledig zwart geblakerd, maar de Walkuren staan er nog altijd tussen. Loge is blijkbaar iets te uitbundig geweest met zijn vuurzee.

Tenslotte zou ik nog twee originele scènes willen aanhalen. Tijdens het Vorspiel wordt Siegmunds verhaal uitgebeeld. Een groep mannen en één vrouw worden op beestachtige manier vermoord door de clan van Hunding.

De Walkuren worden voorgesteld als een groep verpleegsters. Tijdens de Walkurenrit zien we een hoop naakte mannen liggen, de gesneuvelde helden die door de Walkuren een voor een gewassen worden en dan met een of ander gebedsritueel terug tot leven gewekt worden. Er was wel één persoon in het publiek die het nodig vond om telkens te applaudisseren als er weer een groepje mannen van het podium wandelde... rare jongens die Parijzenaars.

Publicatie: zondag 27 juni 2010 @ 10:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen