ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni... nog eens

Met de kerstvakantie steekt De Munt een tandje bij en geeft bijna dagelijks een voorstelling van Don Giovanni, nog tot en met 31 december. Om dat te kunnen bolwerken, wordt een tweede bezetting (over de eerste bezetting heb ik eerder al geschreven) ingezet en die beleefde gisteren haar premiere.

Alhoewel premiere misschien een wat groot woord is... want omwille van verschillende afzeggingen de afgelopen weken zijn sommigen reeds eerder ingesprongen om zieke collega's te vervangen. En gisteren was het weer zover. De voorziene Don Ottavia was ook ziek en dus kregen we nog eens de schitterende vertolking van Charles Workman te horen. Maar voor de rest was de volledige bezetting op post.

De regie is uiteraard nog altijd hetzelfde. Maar dat belet niet dat deze bezetting andere accenten legt... weliswaar binnen de krijtlijnen die door David McVicar uitgetekend werden. De grootste wijziging was de rol van Don Giovanni die door Umberto Chiummo heel anders ingevuld werd dan door Simon Keenlyside. Maar gezien de rijkheid van die rol is het onvermijdelijk dat een en ander aangepast wordt aan het temperament van de zanger.

Uiteraard heeft hij een andere stem. Chiummo's stem klinkt wat robuuster en hij maakt veel minder - om niet te zeggen nooit - gebruik van zijn kopstem. Dat alleen al geeft hem een wat mannelijkere klank en geeft ook meer karakter aan zijn stem. Persoonlijk bevalt Chiummo's stemkleur me meer dan die van Keenlyside.

Vanuit dit virieler timbre ontstaat ook een andere interpretatie. In de verleidingsscenes is Keenlyside honderd procent de verleider. Chiummo is meer de jager, die alle vrouwen als prooi beschouwt... misschien geïnspireerd door de 'caccia di ragazze' waar Don Giovanni naar verwijst in de kerkhofscene.

Dit komt het duidelijkst tot uiting in de scene met Zerlina. In tegenstelling tot Keenlyside, is de Don Giovanni van Chiummo minder geïnteresseerd in het verleidingsritueel zelf. Op de momenten dat Zerlina hem aankijkt of hij met haar spreekt, is hij ook de galante verleider. Maar op de andere momenten maakt hij duidelijk dat heel dit gedoe een fase is waar hij noodgedwongen door moet, om uit te komen bij het meer vleselijk gedeelte... en het nieuwe streepje in het register.

Dit constant heen en weer schakelen van emoties komt bijna volledig tot uitdrukking met zijn gezichtsuitdrukkingen. Hij heeft letterlijk een gezicht dat boekdelen kan spreken... en dat ook doet. Chiummo is ook een Don Giovanni die - veel meer dan Keenlyside - de scene domineert en de aandacht naar zich toe trekt.

Het is al geleden van 1999 dat Elzbieta Szmytka nog eens in de Munt was (toen zong ze Konstanze in Entführung). En nu kreeg ze de rol van Donna Anna toebedeeld... en ze zingt dat uitstekend. Carmela Remigio zong de rol ook wel goed, maar zij komt niet in de buurt van wat Szmytka aan expressie te bieden heeft. Heel de scene die naar "Or sai chi l'onore" leidt, en de aria zelf, is adembenemend. De manier waarop ze de spanning opbouwt en vasthoudt, hield me constant op het puntje van mijn stoel. Er was wel een beetje onzekerheid te horen in de coloraturen van "Non mi dir", maar gezien de rest is dat gemakkelijk te vergeven.

Alles wat er mis was met de Donna Elvira van Malena Ernman, wordt duidelijk als je Nataliya Kovalova hoort en ziet. De klank is juist en ze heeft ook meer vuur in haar acteerspel. Dat betekent niet dat ze perfect was. Ze kan nog heel wat meer expressiviteit in haar aria's leggen. Ze legt soms ook teveel nadruk op de medeklinkers waardoor haar legato gebroken wordt. Maar het potentieel is zeker aanwezig.

Het is geen overbodige luxe om een enscenering als die van David McVicar voor de tweede keer zien. Want er zijn altijd wel details die de eerste keer niet opvallen, of die in het grote geheel verdwijnen.

Het viel me nu pas op dat de verkrachting van Donna Anna en de moord op Il Commendatore identiek geënsceneerd werden. Of dat Don Giovanni in de laatste scene een godslasterlijke consecratie uitvoert, en daarmee het Standbeeld en God nog verder uitdaagt, was me de vorige keer ook niet als dusdanig opgevallen. En ik ben zeker dat als ik deze productie een derde keer zie, dat ik nog iets nieuws zal ontdekken.

Publicatie: zaterdag 20 december 2003 @ 11:21
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen