ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne in het PSK

Ik waande me gisteren even in het Amsterdamse Concertgebouw. Amper 20 seconden na het einde van een zeer middelmatige Die schöne Müllerin was de grote meerderheid van het publiek al een staande ovatie aan het geven. Blijkbaar zijn twee "namen", in dit geval Matthias Goerne en Pierre-Laurent Aimard, al voldoende om uitzinnige reacties uit te lokken.

Ze begonnen nochtans veelbelovend. Als de molenaarsknecht in Halt! de molen ziet, dan drukt Goerne dat uit met dezelfde grootsheid die je bij de majestueuze Keulse Dom in "Dichterliebe" verwacht. Het is misschien wat bombastisch en overdreven, maar is wel consequent met de grote verwachting die hij net daarvoor uitdrukte in Wohin?. Die vastberadenheid horen we ook in Am Feierabend. Hij is geen molenaarsknecht om mee te spotten en zal vooralsnog geen indringer dulden in de buurt van "zijn" molenaarsdochter.

Maar de problemen beginnen bij de onstuitbare stroom strofische liederen. Zijn interpretatie is zo goed als onbestaande. Om dit soort liederen boeiend te houden, kan hij het zich niet veroorloven om zich tot Schöngesang te beperken, wat heel snel gaat vervelen. Zijn hete-aardappel-dictie helpt hem ook niet echt. Enkel in Mit dem grünen Lautenbande zingt hij met een wat meer open en heldere klank.

Met het dramatische Der Jäger weet hij ook geen blijf. Hij is meer bezig met niet over zijn tong te struikelen, dan met interpretatie. In Eifersucht und Stolz zingt hij dan weer met een knettergek staccato, tenzij het als contrast moet dienen voor zijn legato in het middendeel van dat lied. Der Müller und der Bach is een dialoog tussen de molenaarsknecht en het beekje, maar ook hier zijn de twee protagonisten nauwelijks van elkaar te onderscheiden.

In dit lied waren ook de zes enige interessante akkoorden van Pierre-Laurent Aimard te horen, als hij de intro even als de draailier uit het slotlied van Winterreise laat klinken. Voor de rest komt hij niet verder dan het simpel begeleiden van Goerne in zijn slaapverwekkende Müllerin.

Publicatie: woensdag 12 mei 2010 @ 19:08
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen