ti guarda dal Grande Inquisitor

Jevgenij Onegin in Lyon

Ze hebben het beste tot het einde bewaard. Jevgenij Onegin is een van de meest poëtische opera's die bestaat. De productie van Peter Stein is van begin tot einde, tot in de kleinste details, volledig in harmonie met die poëzie. Voeg daar nog een ideale bezetting aan toe en je hebt een voorstelling om in te kaderen... absoluut één voor mijn top-vijf van 2010.

FotoNet zoals in Pikovaya Dama en Mazeppa volgt Peter Stein onvoorwaardelijk het libretto. Maar wat deze voorstelling zo geslaagd maakt, is de perfecte symbiose van muziek en theater waarbij elk detail op zijn plaats valt.

De briefscène van Tatjana is een goed voorbeeld. We horen Tatjana's opwinding in het orkest en tegelijkertijd zien we die rusteloosheid weerspiegeld in de Tatjana van Olga Mykytenko. Maar ook vocaal is Mykytenko een schitterende Tatjana. Deze scène is opgebouwd vol met nuances. Als ze de tekst zingt die ze net geschreven heeft, dan klinkt dat bijvoorbeeld anders dan als ze aan het wegdromen is. Kirill Petrenko zorgt als slot van deze scène weer voor een magistrale orkestrale zonsopgang...

In de vervolgscène komt Onegin Tatjana afwijzen. Het meisjeskoor dat ertussen zit, is niet zomaar wat sfeerschepping. Peter Stein betrekt hen op subtiele manier in de handeling. Tijdens Onegins preek zien we hen opduiken boven de struiken. Prompt gaat Alexey Markov op de bank naast Tatjana zitten en begint stiller te zingen. Ik heb zelden zo'n integratie van de dynamische aanduidingen verwerkt gezien in een enscenering. Markov is trouwens een Onegin die op hetzelfde niveau zingt als Mykytenko met een heerlijk timbre vol donkere kleurschakeringen. Zijn grote aria lijkt er in één legato geut uit te komen.

Het keerpunt van de opera is de duelscène tussen Onegin en Lenski. Voor een keer wordt dit duel ook effectief als een duel geënsceneerd... en wordt niet iets creatiefs bedacht als Lenski die zich in een zelfmoordbui op het wapen van Onegin gooit of het pistool dat per ongeluk afgaat. Het origineel blijkt nog altijd het sterkste te zijn.

Tchaikovsky bouwt heel die scène uiteraard geniaal op tot dat fataal moment. Met Lenski's aria, ontroerend vertolkt door Edgaras Montvidas, wordt de sfeer gezet. Maar het is het duet van Lenski en Onegin, net voor het duel, dat ongelooflijk sterk was.

Op een of andere manier willen ze eigenlijk niet duelleren. Peter Stein maakt dit ook duidelijk door hen naar elkaar toe te laten stappen met uitgestrekte hand. Ze willen elkaar de hand schudden, maar doen het op het laatste moment niet. Ook al heb ik deze scène al zo vaak gezien en gehoord... voor een moment dacht ik even dat ze terug vriendschap zouden sluiten en dat het toch allemaal goed zou aflopen. Dát is sterk muziektheater.

Voor wie ook eens een paar dagen naar Lyon wil... De Opéra de Lyon heeft haar volgend seizoen al aangekondigd. In maart 2011 organiseren ze iets gelijkaardigs als dit Tchaikovsky/Poesjkin-festival: een Mozart-festival met de drie Da Ponte-opera's. Daarnaast is er ook een "Tristan und Isolde" met Kirill Petrenko, Kazushi Ono die "Luisa Miller" dirigeert, of een "Werther" met Rolando Villazon... als regisseur.

Publicatie: zaterdag 8 mei 2010 @ 9:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen