ti guarda dal Grande Inquisitor

Dialogues des Carmélites in München

Het openingsbeeld van de nieuwe productie van Dialogues des Carmélites in München had een déjà vu-gevoel. Een druk doende stroom mensen wandelt van links naar rechts over het podium, daarbij een stokstijve Blanche ontwijkend. Dmitri Tcherniakov gebruikte zo'n mensenstroom ook regelmatig in zijn Parijse Macbeth-productie, maar deze keer heeft het wel zin.

Foto

Zijn enscenering is ook minder rampzalig dan de onzin die hij voor Macbeth bedacht had. Dat betekent echter niet dat de productie zonder problemen is. Zo worden alle religieuze verwijzingen geweerd, terwijl dat toch redelijk essentieel is in Dialogues des Carmélites. Een en ander hangt samen met zijn decor. Het podium is volledig vrij. Vanuit het donker duikt een doorzichtig huis op, waarin de karmelietessen wonen... een scènebeeld dat me deed denken aan de film "Dogville".

De nonnen dragen gewone kledij, wat suggereert dat ze al ondergedoken zijn voor de terreur van de Franse Revolutie. Maar dat zorgt voor een aantal andere problemen. Hoe kan Blanche hen zo gemakkelijk vinden ? Waarom worden ze niet meteen opgepakt als de politie het "klooster" komt sluiten ? Uiteindelijk is het een detail, dat me niet al te erg stoorde.

Wat wel problematischer is, is hoe hij het slot wijzigt. Er zijn geen guillotines, maar de karmelietessen beslissen om collectief zelfmoord te plegen door in hun gebarricadeerd huis de gas open te draaien. Maar Blanche komt net op tijd om hen te redden. Bij elke "swoosh" van de guillotine sleurt ze iemand uit het huis. Ze blijft als laatste over in het huis, dat ontploft... waarna ze het "Salve regina" beëindigt met "Deo patri sit gloria"... gevolgd door de laatste "swoosh".

Dus de nonnen overleven en Blanche slaagt erin om te zingen nadat ze ontploft is, begrijpe wie kan.

Voor de kleine mannelijke rollen hebben ze een luxe-bezetting bestaande uit Alain Vernhes en Bernard Richter als respectievelijk Marquis en Chevalier de la Force. Sylvie Brunet is als Madame de Croissy aangrijpend in haar sterfscène. Hélène Guilmette is een sprankelende Soeur Constance.

De drie andere vrouwelijke hoofdrollen worden door niet-Franstalige zangeressen gezongen. Susan Gritton is een goede Blanche, alhoewel ik liever een iets rondere stem hoor in deze rol. Soile Isokoski is teleurstellend als de nieuwe priores, Madame Lidoine. Haar Frans is onverstaanbaar en in de hoogte klinkt ze breekbaar. De Zweedse Susanne Resmark is, in alle betekenissen van het woord, een monumentale Mère Marie. Ze is een soort Moeder-Cent-type die een natuurlijke autoriteit uitstraalt, ook op vocaal vlak.

Publicatie: zondag 18 april 2010 @ 10:04
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
3 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen