ti guarda dal Grande Inquisitor

Dialogues des Carmélites in München

Het openingsbeeld van de nieuwe productie van Dialogues des Carmélites in München had een déjà vu-gevoel. Een druk doende stroom mensen wandelt van links naar rechts over het podium, daarbij een stokstijve Blanche ontwijkend. Dmitri Tcherniakov gebruikte zo'n mensenstroom ook regelmatig in zijn Parijse Macbeth-productie, maar deze keer heeft het wel zin.

Foto

Zijn enscenering is ook minder rampzalig dan de onzin die hij voor Macbeth bedacht had. Dat betekent echter niet dat de productie zonder problemen is. Zo worden alle religieuze verwijzingen geweerd, terwijl dat toch redelijk essentieel is in Dialogues des Carmélites. Een en ander hangt samen met zijn decor. Het podium is volledig vrij. Vanuit het donker duikt een doorzichtig huis op, waarin de karmelietessen wonen... een scènebeeld dat me deed denken aan de film "Dogville".

De nonnen dragen gewone kledij, wat suggereert dat ze al ondergedoken zijn voor de terreur van de Franse Revolutie. Maar dat zorgt voor een aantal andere problemen. Hoe kan Blanche hen zo gemakkelijk vinden ? Waarom worden ze niet meteen opgepakt als de politie het "klooster" komt sluiten ? Uiteindelijk is het een detail, dat me niet al te erg stoorde.

Wat wel problematischer is, is hoe hij het slot wijzigt. Er zijn geen guillotines, maar de karmelietessen beslissen om collectief zelfmoord te plegen door in hun gebarricadeerd huis de gas open te draaien. Maar Blanche komt net op tijd om hen te redden. Bij elke "swoosh" van de guillotine sleurt ze iemand uit het huis. Ze blijft als laatste over in het huis, dat ontploft... waarna ze het "Salve regina" beëindigt met "Deo patri sit gloria"... gevolgd door de laatste "swoosh".

Dus de nonnen overleven en Blanche slaagt erin om te zingen nadat ze ontploft is, begrijpe wie kan.

Voor de kleine mannelijke rollen hebben ze een luxe-bezetting bestaande uit Alain Vernhes en Bernard Richter als respectievelijk Marquis en Chevalier de la Force. Sylvie Brunet is als Madame de Croissy aangrijpend in haar sterfscène. Hélène Guilmette is een sprankelende Soeur Constance.

De drie andere vrouwelijke hoofdrollen worden door niet-Franstalige zangeressen gezongen. Susan Gritton is een goede Blanche, alhoewel ik liever een iets rondere stem hoor in deze rol. Soile Isokoski is teleurstellend als de nieuwe priores, Madame Lidoine. Haar Frans is onverstaanbaar en in de hoogte klinkt ze breekbaar. De Zweedse Susanne Resmark is, in alle betekenissen van het woord, een monumentale Mère Marie. Ze is een soort Moeder-Cent-type die een natuurlijke autoriteit uitstraalt, ook op vocaal vlak.

Publicatie: zondag 18 april 2010 @ 10:04
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen