ti guarda dal Grande Inquisitor

Yevgenij Onegin in Antwerpen

De tweede aflevering in de Tchaikovsky-cyclus van de Vlaamse Opera is zijn bekendste werk Yevgenij Onegin. Net zoals bij Mazeppa wordt het artistieke team weer aangevoerd door dirigent Dmitri Jurowski en regisseur Tatjana Gürbaca.

Foto

Een paar maanden geleden, zag ik deze productie in Bremen, die de Tchaikovsky-cyclus co-produceert. Voor de versie in de Vlaamse Opera is hier en daar aan de enscenering gesleuteld... niet altijd in goede zin, vind ik.

In de eerste plaats lijkt ze een aantal potentieel controversiële keuzes geschrapt te hebben. Meest opvallend slachtoffer zijn de twee kinderen die in het huwelijk treden - wat op zich zo gek niet is, gezien Filipjevna's vertelling aan Tatjana - en ook in Tatjana's briefscène/droom voorkomen. Een van die twee kinderen duikt dan plotseling wel op als secondant van Onegin in de duelscène. Zonder zijn voorgeschiedenis te kennen, zegt dat veel minder. Alhoewel ik niet meteen het verschil kan aanduiden, voelt de kersenplukscène ook anders aan en komt ze minder krachtig over.

Een andere wijziging heeft te maken met de plaatsing van de pauze. In Bremen was dat na het duel, in Antwerpen ervoor. Dat is ongetwijfeld omwille van praktische redenen gedaan, maar het gevolg is wel dat Gürbaca iets anders moest bedenken om de scènewisselingen vlot te laten verlopen. Zo heeft ze beslist om de overgang naar de balscène in Sint-Petersburg met een "changement à vue" te laten verlopen. Tijdens het grootste deel van de polonaise moet dan het opbouwen van de nieuwe scène gebeuren, waardoor de militaristische stoet sneuvelt... en de geldophaling voor het Rode Kruis minder cynisch overkomt. Tegelijkertijd wordt nog een ander probleem gecreëerd, omdat de dode Lenski nog op scène ligt. Ze laat dan het koor wat met hun handen wapperen en hij lijkt terug tot leven te komen en wandelt van de scène... een dramatisch zwakke gemakkelijkheidsoplossing.

De meest opvallende scène is nog altijd het verjaardagsfeest van Tatjana, dat zich tegen de achtergrond van een sauna afspeelt... wat ik nog altijd een van de sterkste scènes van de hele productie vind. Maar los daarvan vond ik haar originele ideeën beter en samenhangender dan wat we nu in de Vlaamse Opera te zien krijgen. Ik begrijp dan ook niet waarom ze zo van gedacht veranderd is.

In vergelijking met Bremen was de vocale bezetting in Antwerpen wel een heel stuk beter. De Tatjana was in Bremen zowat de enige goede zangeres, in Antwerpen wordt de rol gezongen door Anna Leese. Ze is een uitmuntende Tatjana met een schitterende stem, die ze goed beheerst, met veel nuances.

Tommi Hakala zingt Onegin redelijk goed met een heel donkere stem. Maar het duurt eigenlijk tot het derde bedrijf tot hij ook een goede Onegin wordt. In de andere twee bedrijven is hij te vrijblijvend en schuwt hij iets te veel het grote (vocale) gebaar. Dat ligt misschien ook aan de enscenering, omdat hij als een halve artiest zoals Lenski voorgesteld wordt, in plaats van een aristocraat uit de grote stad die een groot landgoed geërfd heeft.

Ten slotte zijn er nog twee zangers, die zich dit seizoen hebben kunnen opwarmen in kleinere rollen. Olga is nog altijd geen supergrote rol, maar toch één waarin de mooie mezzo van Katarina Bradic al wat meer kan opvallen.

Lenski is daarentegen wel een grote rol, inclusief een grote monoloog. Thorsten Büttner hebben we al gehoord in rolletjes als Andres of Graaf Lerma, maar als Lenski maakt hij een heel goede indruk. "Kuda, kuda" is intelligent opgebouwd en gezongen met een heldere tenor, die mooi openbloeit. Daarnaast maakte hij nog meer indruk op mij in Tatjana's verjaardagsscène. In zijn smeekbede aan Olga zorgde hij voor een van de weinige ontroerende momenten in deze voorstelling. En als hij Onegin uitdaagt, dan doet hij dat zonder te beginnen roepen maar met vastberadenheid en stralende topnoten. Hopelijk kan de Vlaamse Opera hem nog een paar jaar houden...

Publicatie: donderdag 15 april 2010 @ 21:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen