ti guarda dal Grande Inquisitor

Les Troyens in Amsterdam

De Nederlandse Opera herneemt haar productie van Les Troyens die dateert van het Berlioz-jaar 2003. Ik heb die toen niet gezien en heb dat gisteren goed gemaakt... en was vooral benieuwd naar de Cassandre. John Nelson dirigeerde het Nederlands Philharmonisch Orkest.

Foto

De productie is typisch Pierre Audi. Het is abstract gestileerd waarbij een aantal brede balken de rode draad zijn doorheen de productie. In het eerste deel te Troje hangen ze horizontaal en dienen ze als loopbrug voor het koor of voor Cassandre om het schouwspel te overzien. In het tweede deel in Carthago staan ze rechtop en vormen zo de skyline van een stad, die herinneringen oproepen aan de voormalige "twin towers" van New York. In het laatste bedrijf hangen ze schuin, verwaarloosd door Didon die enkel nog oog heeft voor Enée.

Dit alles wordt overgoten met veel kleur, wat mooie beelden oplevert maar toch niet kan verhullen dat het eerste deel slaapverwekkend is. In Carthago lijkt Audi zijn draai beter gevonden te hebben en heb ik me minder verveeld. Maar dat neemt niet weg dat het toch een heel lange avond is. Ik heb het gevoel dat ze deze Troyens zo volledig mogelijk wilden uitvoeren... inclusief alle divertissementen en balletten. De choreografie van die dansjes - bedacht door Amir Hosseinpour en Jonathan Lunn, en uitgevoerd door zes dansers - is niet gespeend van een gezonde dosis humor. Maar in het vierde bedrijf hadden ze wel de schaar mogen hanteren.

Met Cassandre voegt Eva-Maria Westbroek een nieuwe rol toe aan haar repertoire. Zoals verwacht, ging het Amsterdamse publiek volledig uit de bol, maar ik vraag me af waarom. Ze zingt de rol mooi, maar de Franse finesse is er (nog) niet, waardoor ze me niet kon overtuigen dat dit "haar" repertoire is.

Yvonne Naef als Didon beheerst het idioom wel en het is vooral dankzij haar dat het tweede deel gered werd met onder andere "Je vais mourir" als een magistrale apotheose. Charlotte Hellekant zong Didons zus Anna. Bij momenten lijkt de rol iets te laag te liggen voor haar... en net zoals bij de recente Iphigénie verstond ik geen letter van haar Frans.

Bryan Hymel was een heel wisselvallige Enée. In het eerste deel heeft hij nog niet veel te zingen, maar hij kwam ook daar al genepen over met een zure klank. Ook de meeste van zijn solomomenten in het tweede deel hadden ze beter geknipt. Enkel in het duet "Nuits d'ivresse" was hij aanvaardbaar. Chorèbe is ook een maatje te groot voor Jean-François Lapointe, maar met zijn gevoel voor stijl slaat hij zich er wel goed door. Om eerlijk te zijn... bij de mannelijke zangers was er slechts één die ik de moeite vond, dat was Christian Tréguier in de kleine rol van Priam.

De voorstelling wordt op 1 mei uitgezonden op NPS Opera Live van Radio 4.

Publicatie: maandag 5 april 2010 @ 11:22
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen