ti guarda dal Grande Inquisitor

Béatrice et Bénédict in Parijs

De Parijse Opéra-Comique draagt de Franse opera hoog in het vaandel. Een klassiek voorbeeld is Béatrice et Bénédict, die momenteel opgevoerd wordt. In tegenstelling tot andere opera's van Berlioz - in de eerste plaats La damnation de Faust en Les Troyens - wordt Béatrice et Bénédict niet zo vaak scenisch opgevoerd. De talloze gesproken dialogen zijn daar waarschijnlijk "schuldig" aan.

FotoIn deze productie had de regisseur Dan Jemmett de idee om de opera als een poppenkast te beschouwen. Alle personages zijn levensgrote marionetten die door de poppenmeester Alberto geleid worden. Alberto, gespeeld door Bob Goody, citeert ook regelmatig Engelstalige fragmenten... waarvan ik veronderstel dat die afkomstig zijn uit Shakespeares "Much ado about nothing", waar Béatrice et Bénédict op gebaseerd is.

Het is een leuk uitgangspunt en het levert kleurrijke tableaus op. Maar het is onvermijdelijk dat de enscenering wat houterig en statisch overkomt. De meeste aria's worden in stilstand gezongen en - vooral in het eerste bedrijf - afgesloten met een dansje. De hectische manier van bewegen met korte snelle stapjes begint op den duur wel te vervelen.

Het tweede bedrijf is uiteraard meer van hetzelfde, maar komt wel sterker over. Er zijn wat minder interventies van Alberto en muzikaal is dat bedrijf ook van een hoger niveau.

De kentering was al begonnen met het duet van Ursule en Héro aan het einde van het eerste bedrijf. Het tweede bedrijf begint weliswaar met wat kolder van Somarone die zijn drinklied "Le vin de Syracuse" improviseert... vertolkt door Michel Trempont, één van de weinige Franstalige zangers in de overwegend angelsaksische bezetting. Maar daarna volgt een delicieuze opeenvolging van de aria van Béatrice en het vrouwentrio van Béatrice, Héro en Ursule "Je vais d'un coeur aimant" om te eindigen met de huwelijksscène.

De homogene bezetting is degelijk en scoort boven het gemiddelde, alhoewel ze niet het niveau haalt van de concertante uitvoering vorig seizoen in het Théâtre des Champs-Elysées. Emmanuel Krivine dirigeerde La Chambre Philharmonique, een ensemble dat op epoque-instrumenten speelt. Net zoals de enscenering levert dat een kleurrijk klankenspectrum op.

Ondanks de Britse achtergrond van de hoofdrolspelers zingen ze allemaal behoorlijk Frans. Ook de dialogen worden goed verstaanbaar geprojecteerd, zij het dat er af en toe een vreemde tongval hoorbaar is.

De ster van de avond was Christine Rice als Béatrice. Ondanks haar marionettenuitbeelding zong ze haar grote aria "Il m'en souvient" met veel inleving en een mooie ronde stem. De Bénédict van Allan Clayton zong mooi Frans en met een goede hoogte, alhoewel "Ah! je vais l'aimer" wel wat meer doorzetting kon hebben. Ailish Tynan was Héro. Zij begon terughoudend en met weinig vuur aan "Je vais le voir". In het slotdeel kwam er wat meer expressie in haar vertolking, maar haar coloraturen sprankelen maar weinig.

Op 6 maart zendt France Musique de voorstelling rechtstreeks uit.

Publicatie: zaterdag 27 februari 2010 @ 9:47
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen