ti guarda dal Grande Inquisitor

Elektra in De Munt

De tweede seizoensopener in de rij is de Munt die een nieuwe productie voorstelde van Richard Strauss' Elektra in een regie van Stéphane Braunschweig.

Vooraf is het nuttig te weten dat ik geen affiniteit voel voor Strauss en dat zijn muziek mij zo goed als niet kan bekoren. Het gevolg is dan ook dat ik gisteren voor de eerste keer geconfronteerd werd met Elektra, gewapend met alle vooroordelen en reputaties die verbonden zijn aan deze opera. De rol van Elektra werd door twee zangeressen gezongen en ik had een voorstelling met de tweede bezetting. Verder was de aangekondigde Chrysothemis (Charlotte Margiono) ziek en kregen we een vervangster voorgeschoteld. Mijn verwachtingen waren dan ook niet al te hoog gespannen.

Maar wat een verrassing !

Susan Bullock is een fenomenale Elektra. Mijn vooroordelen over brullende en hysterisch krijsende Elektra's werden vakkundig de grond in geboord; van het begin tot het einde bleef ze zingen. Daar bovenop heeft ze voldoende vocale speelruimte om een karakter te tekenen. Wanneer ze bijvoorbeeld in haar grote openingsscene over haar moeder zingt, dan hoor je niets dan minachting en haat in haar stem. En in de confrontatie met Klytämnestra transformeert ze zich in een plagend klein kind terwijl ze haar moeder laat raden wat ze moet doen om niet langer te dromen. Heel deze scene wordt als één grote boog opgebouwd tot het moment dat ze dan uiteindelijk het antwoord in haar gezicht slingert en ze zich ontpopt tot een dreigende furie... waarbij de haren in je nek gaan recht staan. Aan het andere eind van het emotionele spectrum kan ze ook verleiden. Dit doet ze twee keer: één keer tijdens de haast incestueuze scene met Chrysothemis en nog eens op het einde als ze Ägisth zo ver krijgt dat hij zich naar de slachtbank begeeft.

Met een dergelijke zangeres op de scene zou je haast denken dat al de anderen bij haar in het niets zouden verzinken. Maar het tegendeel is waar. Klytämnestra wordt gezongen door de Zweedse Ingrid Tobiasson; zij speelt een angstige moeder die zich omringt met dienstmaagden om haar te beschermen tegen het onvermijdelijke einde dat haar wacht. De vervangende Chrysothemis werd vertolkt door de Duitse sopraan Nancy Weissbach. Ze is een jonge sopraan die deze rol eerder al had gezongen in Straatsburg (de co-producent van deze productie). Ze heeft een ijzige stem die dwars door het orkest gaat en die sterk contrasteert met die van Elektra. Dit groots trio van hoofdrollen werd nog aangevuld met de donkere stem van Albert Dohmen in de rol van Orest... en natuurlijk het orkest.

Het orkest van de Munt werd gedirigeerd door zijn nieuwe muziekdirecteur Kazushi Ono. Hij is een aandachtige leider die constant een oog op de zangers houdt en een oor op de balans tussen de orkestbak en de scene. Zeker in deze orkestraal zwaar bezette partituur is het zo gemakkelijk om de zangers te verpletteren, maar dat deed hij gelukkig niet en hield de orkestrale uitbarstingen achter de hand voor de tussenstukken...

Voor mij was dit één van die voorstellingen die mij verplicht om mijn visie op opera - en dan specifiek Richard Strauss - te herzien... Misschien is Strauss toch niet zo slecht als ik altijd gedacht had.

Publicatie: vrijdag 27 september 2002 @ 20:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen