ti guarda dal Grande Inquisitor

Elektra in De Munt

De tweede seizoensopener in de rij is de Munt die een nieuwe productie voorstelde van Richard Strauss' Elektra in een regie van Stéphane Braunschweig.

Vooraf is het nuttig te weten dat ik geen affiniteit voel voor Strauss en dat zijn muziek mij zo goed als niet kan bekoren. Het gevolg is dan ook dat ik gisteren voor de eerste keer geconfronteerd werd met Elektra, gewapend met alle vooroordelen en reputaties die verbonden zijn aan deze opera. De rol van Elektra werd door twee zangeressen gezongen en ik had een voorstelling met de tweede bezetting. Verder was de aangekondigde Chrysothemis (Charlotte Margiono) ziek en kregen we een vervangster voorgeschoteld. Mijn verwachtingen waren dan ook niet al te hoog gespannen.

Maar wat een verrassing !

Susan Bullock is een fenomenale Elektra. Mijn vooroordelen over brullende en hysterisch krijsende Elektra's werden vakkundig de grond in geboord; van het begin tot het einde bleef ze zingen. Daar bovenop heeft ze voldoende vocale speelruimte om een karakter te tekenen. Wanneer ze bijvoorbeeld in haar grote openingsscene over haar moeder zingt, dan hoor je niets dan minachting en haat in haar stem. En in de confrontatie met Klytämnestra transformeert ze zich in een plagend klein kind terwijl ze haar moeder laat raden wat ze moet doen om niet langer te dromen. Heel deze scene wordt als één grote boog opgebouwd tot het moment dat ze dan uiteindelijk het antwoord in haar gezicht slingert en ze zich ontpopt tot een dreigende furie... waarbij de haren in je nek gaan recht staan. Aan het andere eind van het emotionele spectrum kan ze ook verleiden. Dit doet ze twee keer: één keer tijdens de haast incestueuze scene met Chrysothemis en nog eens op het einde als ze Ägisth zo ver krijgt dat hij zich naar de slachtbank begeeft.

Met een dergelijke zangeres op de scene zou je haast denken dat al de anderen bij haar in het niets zouden verzinken. Maar het tegendeel is waar. Klytämnestra wordt gezongen door de Zweedse Ingrid Tobiasson; zij speelt een angstige moeder die zich omringt met dienstmaagden om haar te beschermen tegen het onvermijdelijke einde dat haar wacht. De vervangende Chrysothemis werd vertolkt door de Duitse sopraan Nancy Weissbach. Ze is een jonge sopraan die deze rol eerder al had gezongen in Straatsburg (de co-producent van deze productie). Ze heeft een ijzige stem die dwars door het orkest gaat en die sterk contrasteert met die van Elektra. Dit groots trio van hoofdrollen werd nog aangevuld met de donkere stem van Albert Dohmen in de rol van Orest... en natuurlijk het orkest.

Het orkest van de Munt werd gedirigeerd door zijn nieuwe muziekdirecteur Kazushi Ono. Hij is een aandachtige leider die constant een oog op de zangers houdt en een oor op de balans tussen de orkestbak en de scene. Zeker in deze orkestraal zwaar bezette partituur is het zo gemakkelijk om de zangers te verpletteren, maar dat deed hij gelukkig niet en hield de orkestrale uitbarstingen achter de hand voor de tussenstukken...

Voor mij was dit één van die voorstellingen die mij verplicht om mijn visie op opera - en dan specifiek Richard Strauss - te herzien... Misschien is Strauss toch niet zo slecht als ik altijd gedacht had.

Publicatie: vrijdag 27 september 2002 @ 20:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen