ti guarda dal Grande Inquisitor

La Cenerentola in Parijs

De huwelijksperikelen van de Alagna's laten zich voelen tot in Parijs. Het feit dat Elina Garanca in New York was ingesprongen voor Carmen, is waarschijnlijk de reden dat ze haar voorziene reeks Angelina's in het Théâtre des Champs-Elysées afgezegd heeft. Ze werd vervangen door Vivica Genaux.

Vivica Genaux heeft nog altijd een visueel storende manier van zingen. Ze doet allerlei vreemde dingen met haar kinnenbak tijdens het zingen van coloraturen... wat er allemaal heel vermoeiend uitziet. Het resultaat is wel in orde, alhoewel ik haar speciaal timbre eerder geschikt vind voor travestie-rollen dan voor Angelina.

In de rol van de prins, konden we genieten van Antonino Siragusa. Hij werd nog niet opgepikt door een of ander platenlabel, waardoor hij niet de bekendheid geniet van andere Rossini-tenoren. Maar dat maakt hem daarom niet minder boeiend. Voor zijn interactie met Angelina, zingt hij zoetgevooisde klanken. Maar hij is ook in staat om op een overtuigende manier zijn woede tegenover haar stieffamilie uit te drukken. In "Si, ritrovarla" bloeien zijn hoge do's (en zelfs nog hoger, denk ik) schitterend open.

Je kan allerlei kwaliteiten toedichten aan Stéphane Degout, maar die van een Rossini-zanger hoort daar niet bij. Hij is best wel grappig als de verklede Dandini, maar Rossini-coloraturen zijn niet helemaal hetzelfde als die van Mozart. Vooral in zijn operningsaria "Come un' ape ne' giorni d'aprile" is hij soms wat slordig.

Pietro Spagnoli was een goede Don Magnifico. Zijn droomaria "Miei rampolli femminini" ging nog wat moeizaam. Maar als de dronken keldermeester zingt hij wel een schitterende "Intendente, reggitor". Ildebrando D'Arcangelo zong een clowneske Alidoro... en daarmee komen we bij de regie van Irina Brook.

Don Magnifico is de uitbater van een Italiaans volkscafé - "Bar Magnifico" - waar Angelina achter de toog staat. Het paleis van de prins is een strak ingericht appartement in Manhattan. De handeling kan ergens in de jaren 1970 gesitueerd worden. Dit uitgangspunt werkt wel, aangezien alle essentiële verhoudingen tussen de protagonisten bewaard blijven.

Ik heb wel problemen met de invulling van de rol van de Alidoro. Hij regelt alles, maar gaat daarin wat te ver. Op de meest onmogelijke momenten duikt hij op en doet hij wel iets onnozels. Dat gaat van het in scène zetten van het slotensemble van het eerste bedrijf over belachelijke dansjes tijdens de aria's tot tegen muren lopen in pure slapstickstijl. En zoals het een goede "fee" betaamt, fladdert hij op het einde met engelenvleugels. Irina Brook heeft blijkbaar veel verbeelding, maar het had gerust wat minder mogen zijn...

Publicatie: zaterdag 6 februari 2010 @ 9:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen