ti guarda dal Grande Inquisitor

Cheryl Studer in Gent

Gisteren was het de vierde donderdag van november en dan viert men in de VS traditioneel "Thanksgiving". Men zou bijna geloven dat het geen toeval is, dat de Vlaamse Opera net op die dag twee Amerikanen ten tonele voert voor een liedrecital... de sopraan Cheryl Studer en Ivan Törzs, de huidige chef-dirigent van de opera.

Het programma was op het eerste zicht een goede mengeling van enerzijds overbekende (Brahms en Strauss) en anderzijds relatief onbekende (Verdi en Barber) liederen. Maar Cheryl Studer slaagde er toch in om ook de bekende liederen onherkenbaar te mutileren. Dankzij uitbundig vocaal spierballengerol werd de zaal van de Gentse opera al snel herschapen in een zweterige trainingszaal, die niet zou misstaan hebben in een van de Rocky-films.

Voor de opwarmoefeningen wierp ze zich op Verdi. Met veel luid en ongenuanceerd zingen, en het occasioneel onderduiken in haar borststem, duwde ze elke verfijning uit Verdi's Romanze de kop in. De knipoog in Stornello was bijvoorbeeld ver te zoeken.

Met dezelfde overgave verpletterde ze nadien vier liederen van Brahms. Die Mainacht is een van de meest geliefde liederen van Brahms, maar met Studers gezwollen benadering vliegt ook hier weer het bloed in het rond. Von ewiger Liebe is nog zo'n "meezinger". Maar als dat van meet af aan forte gezongen wordt, dan blijft er niet veel ruimte over om op te bouwen tot het eerste hoogtepunt van het lied. Ook de stuwing die uitgaat van de onderliggende piano-begeleiding om tot die climax te komen, gaat zo totaal de mist in.

Met de liederen van Barber was het even terug rustig. Ze bleek zowaar toch enige nuance te kunnen tonen. Maar dat was slechts stilte voor de storm. Richard Strauss vraagt ook veel lawaai en bombast, moet ze gedacht hebben. Liederen als Allerseelen en Befreit waren onherkenbaar. Zelfs - het normaal gesproken hemelse - Die Nacht werd op een hoopje geveegd.

Om een of andere onbegrijpelijke reden was het publiek dol enthousiast en kon het zijn geluk niet meer op toen het als bisnummers eerst Dich, teure Halle en nadien een verschrikkelijke Io son l'umile ancella voorgeschoteld kreeg. Om in de sfeer van Thanksgiving te blijven, sloten ze af met een Copland-bewerking van Simple gifts.

In de VS hebben ze hier ook een woord voor... "camp".

Publicatie: vrijdag 28 november 2003 @ 20:33
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen