ti guarda dal Grande Inquisitor

Cheryl Studer in Gent

Gisteren was het de vierde donderdag van november en dan viert men in de VS traditioneel "Thanksgiving". Men zou bijna geloven dat het geen toeval is, dat de Vlaamse Opera net op die dag twee Amerikanen ten tonele voert voor een liedrecital... de sopraan Cheryl Studer en Ivan Törzs, de huidige chef-dirigent van de opera.

Het programma was op het eerste zicht een goede mengeling van enerzijds overbekende (Brahms en Strauss) en anderzijds relatief onbekende (Verdi en Barber) liederen. Maar Cheryl Studer slaagde er toch in om ook de bekende liederen onherkenbaar te mutileren. Dankzij uitbundig vocaal spierballengerol werd de zaal van de Gentse opera al snel herschapen in een zweterige trainingszaal, die niet zou misstaan hebben in een van de Rocky-films.

Voor de opwarmoefeningen wierp ze zich op Verdi. Met veel luid en ongenuanceerd zingen, en het occasioneel onderduiken in haar borststem, duwde ze elke verfijning uit Verdi's Romanze de kop in. De knipoog in Stornello was bijvoorbeeld ver te zoeken.

Met dezelfde overgave verpletterde ze nadien vier liederen van Brahms. Die Mainacht is een van de meest geliefde liederen van Brahms, maar met Studers gezwollen benadering vliegt ook hier weer het bloed in het rond. Von ewiger Liebe is nog zo'n "meezinger". Maar als dat van meet af aan forte gezongen wordt, dan blijft er niet veel ruimte over om op te bouwen tot het eerste hoogtepunt van het lied. Ook de stuwing die uitgaat van de onderliggende piano-begeleiding om tot die climax te komen, gaat zo totaal de mist in.

Met de liederen van Barber was het even terug rustig. Ze bleek zowaar toch enige nuance te kunnen tonen. Maar dat was slechts stilte voor de storm. Richard Strauss vraagt ook veel lawaai en bombast, moet ze gedacht hebben. Liederen als Allerseelen en Befreit waren onherkenbaar. Zelfs - het normaal gesproken hemelse - Die Nacht werd op een hoopje geveegd.

Om een of andere onbegrijpelijke reden was het publiek dol enthousiast en kon het zijn geluk niet meer op toen het als bisnummers eerst Dich, teure Halle en nadien een verschrikkelijke Io son l'umile ancella voorgeschoteld kreeg. Om in de sfeer van Thanksgiving te blijven, sloten ze af met een Copland-bewerking van Simple gifts.

In de VS hebben ze hier ook een woord voor... "camp".

Publicatie: vrijdag 28 november 2003 @ 20:33
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen