ti guarda dal Grande Inquisitor

Elektra in de Munt

De Munt is, samen met het Liceu, aan een Strauss-cyclus begonnen met Guy Joosten als regisseur. Twee jaar geleden, was deze productie reeds in Barcelona te zien. Deze week ging Elektra in Brussel in première met twee bezettingen voor de drie vrouwenrollen. Ik zag gisteren de première van de tweede bezetting. Vorig weekend kon ik ook al de pre-generale repetitie met de eerste bezetting meemaken.

Foto

De opera speelt zich grotendeels in één decor af... een lelijk plein voor de poorten van het koninklijk paleis. Onder een wachthuisje heeft de verbannen Elektra zich genesteld op een versleten zetel. Elektra begint uiteraard met de Mägdeszene, in een kleedkamer met lockers waar de "Mägde" zich omkleden tot de privé-lijfwachten van Klytämnestra. Bang voor de wraakacties van haar mannelijk nageslacht, laat de koningin zich omringen door vrouwelijke soldaten en verpleegsters.

De confrontatie van Klytämnestra met Elektra is een van de sterke momenten van zowel de opera als Joostens enscenering. Er zijn lichte verschillen tussen hoe Guy Joosten deze scène in beeld brengt voor de twee bezettingen. De koningin, gekleed in goud en met een tulband, is iets hooghartiger in de eerste bezetting dan in de tweede. Het moment wanneer moeder en dochter naast elkaar op de zetel zitten en Elektra kat en muis speelt met Klytämnestra over hoe ze van haar nachtmerries verlost zal raken, is zelfs grappig te noemen.

De verschillende toekomstverwachtingen van de twee zussen, Elektra en Crysothemis, wordt door Guy Joosten uitgebeeld door middel van hun reiskoffer. Daar waar Crysothemis haar koffer gevuld heeft met haar hoop op de toekomst met een bruidslaken en juwelen, is de koffer van Elektra gevuld met het verleden... de jas van haar vader Agamemnon en de bijl waarmee hij vermoord werd.

De meest opvallende scène in deze voorstelling is het slot. Normaal danst Elektra zich dood, maar Guy Joosten geeft er een eigen draai aan. Elektra kleedt zich als de nieuwe konigin, inclusief een gelijkaardige tulband, en verbrandt het verleden in een metalen ton. Daarna bestijgt ze de trap en gaat het paleis binnen. De muur wordt opgetrokken en we zien haar sterven in de armen van Orest, die omringd is met lijken. Is ze per ongeluk ook het slachtoffer geworden van de niets en niemand ontziende wraakactie van Orest ?

Het succes van de avond kan voor een belangrijk deel op rekening geschreven worden van de dirigent Lothar Koenigs. De orkestbak zit weliswaar stampvol, maar toch houdt hij alles goed onder controle. De bijwijlen grote orkestrale geluidsvolumes blijven beheerst klinken en worden toch afgewisseld met veel piano-momenten.

De Elektra van de tweede bezetting, Nadine Secunde, kan met gemak wedijveren met het orkest... maar daarmee is ook het beste gezegd. Zelfs met de hulp van de boventitels kon ik nauwelijks raden wat ze zong. Vooral in haar openingsmonoloog zingt met één grote wolk vibrato. In de loop van de voorstelling stabiliseert dat zich wel. Haar glijdende uithalen blijven me echter de volledige avond storen.

Annalena Persson was een aanvaardbare, maar weinig geïnspireerde, Chrysothemis... waardoor Natascha Petrinsky eigenlijk de meest boeiende en genuanceerde vertolkster van de avond was in haar rol van Klytämnestra.

In de kleinere rolletjes kan nog Franz Mazura vermeld worden, die als 85-jarige de paar zinnetjes van de Pfleger des Orest mocht zingen.

Foto

Het was dan wel een repetitie die ik zaterdag hoorde, maar dan nog valt de volledige tweede bezetting in het niets bij de eerste bezetting. Doris Soffel is marginaal beter dan Petrinsky, maar Evelyn Herlitzius is op alle vlakken een fenomenale Elektra. Ze klinkt constant fris en speels, ze laat het allemaal ongelooflijk gemakkelijk klinken en berijdt het orkest met het grootste gemak.

Ik vrees dat Herlitzius het soort zangeres is die we misschien maar één keer in België zullen kunnen horen. Het is dus nu of nooit. Maar ik heb al een ticket voor Keulen gereserveerd. In juni zingt ze daar Brünnhilde in twee Ring-cycli van Robert Carsen. Ik kan me niet voorstellen dat Wagnerfans dat zouden willen missen...

Publicatie: vrijdag 22 januari 2010 @ 19:10
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen