ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in Luik

Dankzij een sterk staaltje van coördinatie kunnen operaliefhebbers zowel in de Vlaamse als de Waalse Opera genieten van de respectievelijke hernemingen van Offenbachs Les contes d'Hoffmann. Na de indrukwekkende Hoffmann in Antwerpen, is een vergelijking onvermijdelijk.

De enscenering van Claire Servais is zeker niet slecht. Maar in vergelijking met de vaart, de fantasie en het oog voor detail van McVicars productie valt het allemaal nogal mager uit. In het lelijke eenheidsdecor komt de opera maar moeilijk op dreef en de ingekorte proloog en epiloog (die nauwelijks vijf minuten duurt!) helpen de zaak ook niet echt. Het slot is in Luik wel mooier... de Muse zingt solo "Aux cendres de ton coeur", enkel begeleid door een cello, in een bijna volledig verduisterde zaal. Door die muziek gewoon te laten wegsterven, komt de opera wel tot een aangrijpend einde.

Foto

Vocaal is de voorstelling geen hoogvlieger. Alleen Nicolas Cavallier schittert weer als de vier duivels. Hij is moeilijk te vergelijken met Philippe Rouillon, die een eerder rauwe bas-bariton heeft. Cavallier heeft het typische geoliede timbre van een bas en zijn vertolking leunt dan ook meer aan bij de gepolijste noblesse van een Méphistophélès. Dramatisch gezien is hij ook duidelijker de incarnatie van eenzelfde duivel; bij McVicar zijn het vier verschillende typetjes. Beide benaderingen - zowel op dramatisch als vocaal vlak - zijn perfect verdedigbaar en het is moeilijk te kiezen welke van de twee de voorkeur heeft.

De vier vrouwen zijn van middelmatig niveau. Yukiko Shimbo is aanvaardbaar als de pop Olympia, en aangezien ze minder acrobatentoeren moet uithalen dan haar Antwerpse zus, zingt ze over het algemeen ook juister. Nicoleta Ardelean (Antonia) heeft wel een mooie stem, maar ze projecteert slecht. Alexise Yerna zingt een vulgaire Giulietta, wat wel past in de enscenering van Claire Servais maar niet in de opera van Offenbach. De Muse van Delphine Haidan mist dan weer présence en waarom ze constant met een paar belachelijke vleugels moet rondlopen als een overjaarse Cupido is me ook niet helemaal duidelijk.

En tenslotte Hoffmann zelf. Het is een killer-rol en Jean-Pierre Furlan haalt meer op karakter dan iets anders het einde. Hij zingt vooral luid, zonder enige subtiliteit en niet altijd even juist. Hij kan er waarschijnlijk ook niets aan doen dat hij een lelijke stem heeft, maar als hij in de epiloog amper de vierde strofe van de Kleinzach-aria gezongen krijgt, is het duidelijk dat hij aan het einde van zijn krachten zit.

Publicatie: woensdag 12 november 2003 @ 19:48
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen