ti guarda dal Grande Inquisitor

Juliane Banse in deSingel

Juliane Banse is heel het weekend te gast in deSingel. Vrijdag bracht ze samen met pianist Martin Helmchen een liedrecital. De rest van het weekend nam ze de conservatoriumstudenten onder handen tijdens een master class.

FotoJuliane Banse is, naar mijn onbescheiden mening, een van de schitterendste liedzangeressen van het moment. Maar dat lijken de meeste inwoners van Antwerpen en omstreken niet te beseffen... hoe is het anders te verklaren dat de verkleinde zaal van deSingel voor amper een derde vol zat. Maar die magere opkomst liet ze niet in haar hart komen en haar recital was dan ook genieten van begin tot eind. Ze begon en eindigde met Schubert, tussenin had ze een aantal Franse liederen uitgekozen.

Met haar glanzende stem, gloedvolle vertolkingen en technische perfectie is Juliane Banse een unieke zangeres die elk lied tot leven brengt. Opvallend aan haar programmakeuze is dat ze elk groepje liederen besloot met een rustpunt in plaats van met een gemakkelijke applaustrekker.

Het eerste groepje bestond uit de bekende Mignon-liederen. De bekendste twee liederen zijn Kennst du das Land en Nur wer die Sehnsucht kennt en dat zijn dan ook de logische afsluiters. Maar ze eindigde daarentegen met So lasst mich scheinen. Het meest indrukwekkende Mignon-lied was echter Heiss mich nicht reden. Heel haar dynamisch bereik gooit ze in de strijd met een stralende forte "Und nur ein Gott" om dat meteen te laten volgen door een piano "vermag sie aufzuschliessen"... een technisch hoogstandje met een ontroerend effect.

Haar afsluitende Schubertgroep bestond ook volledig uit het ijzeren repertoire met overwegend nacht- en avondliederen. Zo hoorden we een gevarieerde Der Wanderer an den Mond, een ontroerende Die Liebe hat gelogen of Im Abendrot als een spiritueel slotlied.

Voor vier liederen van Liszt had ze een keuze gemaakt uit zijn Frans oeuvre. In die liederen kan de virtuositeit al snel de bovenhand halen. Juliane Banse heeft uiteraard geen problemen met de technische uitdagingen van die liederen en laat bijvoorbeeld in Oh, quand je dors de homogeniteit van haar stem over haar volledig bereik horen. Maar het blijven nog altijd liederen en geen mini-opera-aria's.

Charles Koechlin is een iets minder bekende componist. Banse heeft een paar jaar geleden een aantal van zijn liederen op CD gezet in hun orkestversie. Ik was niet echt onder indruk van die liederen, maar nu ik een paar ervan in deSingel gehoord heb, vind ik de pianoversie een stuk boeiender met de contrasten van Clair de lune of het etherische Aux temps des fées.

In het weekend wachtte ze in de Kleine Zaal een tiental conservatoriumstudenten op voor een master class. Ik vind het op zich al onbegrijpelijk dat ik de avond ervoor geen enkele van die studenten op het recital gezien had. Het kan toch niet dat zangstudenten enkel vertrouwd zijn met zangers als Bartoli, Netrebko en Fleming, dat ze zo'n kans laten voorbijgaan.

De studenten blijken ook nog niet echt rijp voor een master class van iemand van het kaliber van Juliane Banse. Ze moet zich nodeloos beperken tot technische raadgevingen en ze komt nauwelijks toe aan interpretatie. Ik ben er zeker van dat een en ander wel zijn nut heeft gehad voor die studenten, maar daarvoor moet je Juliane Banse niet laten opdraven.

Verschillende studenten zaten dan ook nog eens onder elkaar te babbelen tijdens de master class... maar wat wil je, als zelfs de coördinator van het Conservatorium met de liedklasdocente zit te praten tijdens Banses uitleg en ongeneerd binnen en buiten loopt. Het getuigt allemaal van heel weinig respect. Het zou me niet verbazen dat deze ervaring, samen met de magere opkomst voor haar recital, ertoe leidt dat het nog lang zal duren eer we Juliane Banse weer eens in België te horen zullen krijgen.

Publicatie: zondag 6 december 2009 @ 10:21
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen