ti guarda dal Grande Inquisitor

Falstaff in Luik

Met Falstaff werd het "Palais Opéra de Liège" ingewijd als het tijdelijk onderkomen - zeg maar tent - van de Waalse Opera tijdens de renovatiewerken.

FotoNaar verluidt, werd dit soort tent ook in Venetië gebruikt tijdens het heropbouwen van La Fenice. Maar een tent blijft natuurlijk een tent, met al zijn akoestische beperkingen. Het orkest zit op het zelfde niveau als het publiek, waardoor de balans met het podium niet ideaal is. Daarnaast ratelen de ventilatoren en zorgt de verluchting voor een constante achtergrondruis. Bij de buitengeluiden komen vooral politiesirenes en het geluid van rondvliegende helikopters (!?) tot in de "zaal".

Stefano Poda heeft een letterlijk kleurloze enscenering bedacht, waarvoor hij zelf ook de kostuums en de decors ontworpen heeft, met allerlei tinten van wit. Pas in het laatste bedrijf verkleden ze zich met zwarte kostuums. Op de achterwand worden videobeelden geprojecteerd die vooral voor sfeer moeten zorgen... alleen de zin om beelden uit de Eerste Wereldoorlog tijdens de slotfuga te projecteren ontgaat me. Maar afgezien daarvan was het een esthetisch verzorgde voorstelling die me wel beviel.

Op muzikaal vlak beviel het me een stuk minder. Ruggero Raimondi is niet meer in staat om Falstaff op een verantwoorde wijze te zingen. Zijn lage noten zijn onbestaande of van twijfelachtige juistheid. Tegen dat hij aan zijn "Onore"-monoloog begint, zit hij al door zijn stem... en dan moeten er nog tweeëneenhalf bedrijf komen. De paar falsetmomenten gaan hem ook niet af. Verder kan hij "Quand' ero paggio" niet met de nodige lichtheid vertolken, en de charme van het grillo-brillo-trillo-moment in "Mondo ladro" verdwijnen ook in zijn versleten stem. Af en toe produceert hij een paar mooie tonen, maar die zijn ruimschoots onvoldoende. Een zielige en pijnlijke vertoning die me haast tot plaatsvervangende schaamte bewoog.

De andere, overwegend jonge, zangers hadden problemen om voorbij het orkest te geraken. Luca Salsi heeft niet voldoende autoriteit voor Ford. Ik ben nog altijd geen fan van Virginia Tola, die niet voldoende sprankelt als Alice Ford. Sabina Puértolas was wel relatief overtuigend als Nannetta. Maar de enige zanger die me wel beviel was de Mistress Quickly van Cinzia De Mola, die een karaktervolle stem heeft en ook niet al te veel problemen bleek te hebben met de tentakoestiek.

Publicatie: woensdag 2 december 2009 @ 19:50
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen