ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Bauer in Brussel

Ik ken de bariton Thomas Bauer vooral als Bachzanger, maar gisteren trad hij in een iets andere hoedanigheid op. Samen met Jos van Immerseel gaf hij een liedrecital in het Brusselse Conservatorium. Voor hun programma kozen ze meteen de Mount Everest uit het liedrepertoire... Schuberts Winterreise.

Met Jos van Immerseel was het uiteraard te verwachten dat hij op een pianoforte zou spelen. Vanaf de eerste akkoorden valt de onevenwichtige balans op met Bauers stem. Hij vult zonder probleem de zaal van het Conservatorium, echter zonder overdonderend over te komen. De pianoforte klinkt veel kleinschaliger, die het ongetwijfeld perfect zou doen in een Biedermeiersalon.

De andere klank, in vergelijking met een moderne concertvleugel, zorgt soms wel voor onwezenlijke klanken zoals in Die Wetterfahne. De afwisselende dynamiek in Frühlingstraum komt ook mooi tot haar recht. En daar waar we het gewoon zijn om de orgelklanken aan het begin van Das Wirtshaus te horen, klinkt het met een pianoforte eerder als een harmonium... wat, als je erover nadenkt, nog niet zo'n gek idee is.

Het meest opvallende vond ik Im Dorfe. Bij de eerste maten stel ik me meestal de blaffende honden en het geratel van hun kettingen voor. Maar in deze uitvoering, hoor ik het constant gesnurk van de slapers. Als op het einde van het lied dat gesnurk nog altijd op identiek dezelfde manier hoorbaar is, wordt de betekenis van de Wanderers "Ich bin zu Ende mit allen Träumen" duidelijk.

Het gebruik van de pianoforte zorgde met andere woorden voor verschillende interessante inzichten. Al moest van Immerseel halverwege, na Einsamkeit, de uitvoering even onderbreken om zijn instrument opnieuw te stemmen.

Thomas Bauer gaf een redelijk boeiende vertolking, die me wel niet constant op het puntje van mijn stoel deed zitten. Het tweede deel, vanaf Einsamkeit, geraakte hij wel steeds meer en meer in de liedcyclus, gebruikte hij meer kleuren en expressieve effecten, en was er meer variatie in zijn dynamiek.

Alleen zijn forte is niet altijd even mooi. Soms zou dat toegeschreven kunnen worden aan een bewuste expressie, als hij bijvoorbeeld "Des ganzen Winters Eis" op het einde van Gefror'ne Tränen meer brult dan zingt. Iets te vaak ging dat forte ook gepaard met een overschakeling naar staccato, terwijl hij anders wel mooi legato kan zingen, zoals in Wasserflut.

Bauers meest opvallende moment was het slot van Der Leiermann als hij de orgelman aanspreekt met "Wunderlicher Alter". Tussen die twee woorden liet hij een korte pauze vallen, waardoor de Wanderer even niet lijkt te weten hoe hij de Leiermann moet aanspreken. Het zou natuurlijk ook kunnen dat Bauer even zijn tekst kwijt was, maar het effect was mooi en had zin, dus geef ik hem graag het voordeel van de twijfel.

Tenslotte moet het de eerste keer zijn, denk ik, dat ik na een Winterreise een bisnummer hoor zingen. An die Musik is een klassieker en botst niet al te veel met de sfeer van de liedcyclus...

Publicatie: dinsdag 1 december 2009 @ 12:35
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
0 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen