ti guarda dal Grande Inquisitor

Der Freischütz in Hamburg

De vorige twee dagen zag ik telkens nieuwe producties. In Hamburg zag ik echter een tien jaar oude productie van Der Freischütz van de hand van Peter Konwitschny.

Foto

Tijdens de ouverture blijft het doek dicht. Aan de rechterkant is enkel een liftdeur gebouwd, waarvan de lichtjes af en toe heen en weer bewegen van niveau 7 naar het diepste niveau "W". In het tweede bedrijf wordt duidelijk dat, als Max uit de lift stapt, die "W" het niveau van de Wolfsschlucht voorstelt. De Wolfsschluchtscène doet enigszins gedateerd aan. Op een ouderwetse TV zien we vlammen, bovenop de TV giet Kaspar de "Freikugeln", geluidseffectjes zorgen voor extra sfeer. Kortom, die hele Wolfsschluchtscène is zo angstaanjagend dat een paar toeschouwers de slappe lach krijgen.

De spreekrol van Samiel is een uitgelezen mogelijkheid voor een regisseur om zich uit te leven. Konwitschny doet eigenlijk verdacht weinig met hem. Hij ontdubbelt hem met een altvioliste die Agathe begeleidt tijdens haar aria. Halverwege het derde bedrijf heeft hij wel de hilarische ingeving om tijdens de scènewisseling de tekst van het beroemde jagerkoor voor te dragen... inclusief alle Johotralalalala's... en de zaal ligt plat. Als nadien het jagerkoor echt gezongen wordt, dan wordt er nog wel wat geglimlacht, maar de muziek maakt de tekst wat minder belachelijk.

Tenslotte is Konwitschny er ook in geslaagd om het deus-ex-machina-slot aanvaardbaar voor te stellen. Het vraagt wel een heel lange opbouw vanaf het tweede bedrijf. Tijdens het applaus na het openingsduet van Agathe en Ännchen springt op de eerste rij plots iemand op. Voor een seconde dacht ik dat het een enthousiast familielid van een van de twee sopranen was, maar als hij een boeket rozen op de scène gooit, is het duidelijk dat hij iets met de productie te maken heeft. In de loop van de voorstelling veert hij af en toe nog eens recht, maar pas in de laatste scène blijkt hij de "Eremit" te zijn. Als een neutrale toeschouwer kan hij de jagersgemeenschap overtuigen dat een "Probeschüss" misschien niet de beste test is om een huwelijkskandidaat te zoeken... zodat Agathe en Max toch kunnen trouwen.

Danielle Halbwachs heb ik al een paar keer in Essen gehoord en zij was een van de redenen waarom ik een omwegje langs Hamburg maakte om ook haar Agathe te horen. Haar gebed "Leise, leise, fromme Weise" zong ze weer met haar ronde stem. Ze is op dat moment ook perfect geplaatst voor een venster in het transparante doek en laat zo haar warme tonen recht de zaal instromen. Konwitschny maakt het haar wel een stuk moeilijker voor "Und ob die Wolke sie verhülle". De eerste helft van de aria staat ze met haar rug naar het publiek tegen een muur te zingen.

Torsten Kerl is ook een uitstekende Max. Zijn grote aria "Durch die Wälder, durch die Auen" wordt gekenmerkt door een helder klanke, een duidelijke dictie en een indrukwekkend legato. James Johnson, de Wotan van de Vlaamse Opera, is een degelijke Kaspar, maar hij klinkt wat versleten. Trine W. Lund is de spring in 't veld Ännchen. Haar stem is echter minder springerig en is soms wat klein. Tenslotte moet ook vermeld worden dat alle zangers een voorbeeldige tekstprojectie hebben in de talloze dialogen.

Lawrence Foster dirigeerde de Philharmoniker Hamburg. Vooral tijdens de ouverture maakt hij duidelijk waar Wagner zijn mosterd gehaald heeft.

Publicatie: zondag 22 november 2009 @ 10:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen