ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in Antwerpen

Na drie jaar herneemt de Vlaamse Opera Les contes d'Hoffmann in de schitterende productie van David McVicar met een bijna volledig nieuwe bezetting.

Hier en daar zijn er een paar details aan de enscenering gewijzigd, maar het begint nog altijd op het kleine zolderkamertje van Hoffmann, waar de Muze in Hoffmanns bed ligt. Dat kamertje wordt echter al snel uitvergroot tot ongeveer driemaal zijn normale grootte. De verschillende meubels komen ook vergroot terug in de verschillende bedrijven... tafel en stoel in Luthers kroeg, de kachel en zetel in het Antonia-bedrijf en het bed in het Giulietta-bedrijf.

Enkel het Olympia-bedrijf is volledig "origineel", met een rariteitenkabinet waar Spalanzani rondloopt als de incarnatie van dokter Frankenstein. Zelfs Cochenille - het zagemeel vliegt in het rond - schijnt een experiment geweest te zijn om levenloze objecten tot leven te wekken. Olympia is een "automate" die haar eigen lichaam ontdekt en samen met Cochenille voor de nodige kolder zorgt. De rol wordt gezongen door Heather Buck. Ze haalt wel niet het niveau van Laura Claycomb drie jaar geleden, maar presteert toch behoorlijk zonder echt spectaculair te zijn.

Fionnuala McCarthy is een eerder koele Antonia, maar ze sterft wel "mooi"... met triller en al. In dat bedrijf wordt de show echter gestolen door Frantz. François-Nicolas Geslot - die ook de drie andere knechten vertolkt - is hilarisch in zijn aria waarmee hij zijn zang- en danskunsten prijst, terwijl hij lustig violen opstookt in de kachel... alleen laat hij zijn stem niet echt kraken, zoals de traditie het wil. Barbara Haveman is een gloedvolle Giulietta met de juiste romigheid voor de courtisane, maar is minder goed verstaanbaar.

FotoDe vier duivels worden gezongen door Philippe Rouillon en zijn donkere diepte maakt hem geknipt voor deze rol. Als Lindorf zich voorstelt, tekent zijn gebruik van portamenti bij "Mais j'ai de l'esprit comme d'un diable" zijn diabolisch karakter. Als Coppélius toont hij hoe de "ogen-aria" bijna een 'patter-song' is die zo weggelopen kan zijn uit Gilbert & Sullivan... wel spijtig dat hij in die aria niet trilt. Maar als hij op het einde van "Scintille Diamant" een gigantische crescendo maakt, krijg je even het gevoel dat dergelijke extravagantie normaal enkel voor tenors weggelegd is. Maar als een bariton het doet, is het even indrukwekkend.

De rol van Nicklausse wordt door David McVicar op een eigen manier ingevuld. Als La Muse zich verkleedt als de student Nicklausse, blijft ze op en top vrouwelijk. Hierdoor wordt zij de enige vrouw die echt op Hoffmann verliefd wordt en niet enkel het studentje dat hem begeleidt op zijn avonturen. Als ze op het einde van de opera de deur achter zich sluit, blijft Hoffmann volledig alleen achter. Stephanie Houtzeel is een geëngageerde en karaktervolle Nicklausse, zowel op dramatisch als vocaal vlak. Op de premierevoorstelling klonk ze in het eerste bedrijf wat kortademig, maar in de voorstelling die ik gisteren zag, zat alles perfect. Haar romance "Vois sous l'archet hémissant" leverde haar terecht applaus op en als ze het slotkoor inzet met "Des cendres de ton coeur réchauffe ton génie" grijpt dat meteen naar de keel.

Gerard Powers is de enige van de hoofdrolspelers die er drie jaar geleden ook bij was. Net zoals vorig seizoen bij Werther had hij last van premierekriebels. Maar bij de latere voorstelling zong hij een schitterend idiomatische Hoffmann... de hoge noten komen er ongeforceerd uit, de Kleinzach-aria is een pareltje van karakterisatie en je hebt geen boventiteling nodig om hem te verstaan.

Publicatie: woensdag 5 november 2003 @ 21:31
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen