ti guarda dal Grande Inquisitor

Madama Butterfly in Antwerpen

Vijftien jaar geleden presenteerde Robert Carsen zijn visie op Madama Butterfly in de Vlaamse Opera. Ze hadden toen gekozen om de oerversie op te voeren... de versie die in 1904 gigantisch flopte in de Scala (wellicht ten gevolge van een anti-Puccini-claque), waarna Puccini zijn opera herwerkte tot een versie die minder hard en minder rascistisch is.

Foto

Visueel is Carsens productie nog altijd even mooi, met het podium in de vorm van de Japanse eilanden op een geharkte kiezelzee. In het eerste bedrijf is Pinkertons schip prominent in beeld en dringt zo aggressief binnen Cio-Cio-sans wereld. Typisch Carsen zijn dan weer haar verkleedpartij van Amerikaans gekleurde kimono naar een westerse jurk, of het inwisselen van de traditionele poppetjes met de zielen van haar voorvaders door de figuurtjes die op hun huwelijkstaart stonden.

Ondanks alles, was ik deze keer geen moment ontroerd... en dat lag grotendeels aan de zangers.

Karine Babajanyan is een gevierde Cio-Cio-san, maar ze sleurt me heen en weer tussen twee standpunten. Op een vreemde manier doet ze me denken aan Patrizia Ciofi. Ze beschikt over een verbluffend areaal van expressiemogelijkheden, maar die kunnen niet verbergen dat haar stem niet over de nodige kwaliteiten beschikt.

Haar vocale expressiviteit komt goed tot uiting in de korte scène waarin ze de Amerikaanse en Japanse opvattingen over een echtscheiding uitlegt of nog in haar slotaria "Tu, tu piccolo Iddio". Maar aan de andere kant is er een aria als "Un bel dì vedremo" waarin vooral vocale schoonheid op het voorplan zou moeten komen. Haar hoogte is wel redelijk in orde. De rest van haar stem maakt ze in zo'n mate donkerder dat het kunstmatig overkomt. Daarenboven draagt haar midden en laag register veel slechter.

Projectie is ook het probleem van de tenor. Mikhail Agafonov lijkt zijn stem te sparen voor een paar cruciale momenten als hij met veel kracht probeert indruk te maken. Meestal komt hij over als een luie tenor die niet de moeite doet om iets te maken van Pinkerton. Nu, het moet gezegd zijn dat in deze oerversie van Madama Butterfly Pinkerton het moet stellen zonder zijn aria "Addio, fiorito asil"... anderzijds stond ik ook niet meteen te springen om zijn brulversie van die aria te horen.

Victor Torres kon me ook niet echt overtuigen van zijn Sharpless. Enkel in de briefscène is er even een mooi moment, maar voor de rest blijft hij te veel op de achtergrond. Ik was echter wel aangenaam verrast van Katarina Bradic, die met een mooie ronde stem de rol van Suzuki zong.

Publicatie: woensdag 11 november 2009 @ 10:25
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen