ti guarda dal Grande Inquisitor

Aida in Kinepolis

De Aida die gisteren in Kinepolis te zien was, is het perfecte voorbeeld van waaraan men denkt bij een Met-opera. In een monumentaal decor van Egyptische tempels en paleizen, met luxueuze kostuums en grote massascènes wordt een museale voorstelling gegeven. Ik kan me niet voorstellen dat er nog een West-Europees operahuis is dat nog zo'n productie in het repertoire heeft. Maar het is wel eens leuk om het op die manier te zien...

Foto

Niet alleen de decors, maar ook de zangers waren monumentaal... in alle betekenissen van het woord. Hun microfoontjes pikken elk geluid op en worden allemaal op hetzelfde volume door de Kinepolis-luidsprekers gestuurd.

Violeta Urmana heeft in werkelijkheid ook een grote stem, en ondanks haar mezzo-verleden ligt Aida heel goed in haar stem en laat ze zelfs een paar mooie hoge pianissimo's horen op het einde van "O patria mia". Aangezien Otello geen echt probleem vormde, verwachtte ik ook een goede Radamès van Johan Botha. Hij is meer geliefde dan soldaat, waardoor zijn "Celeste Aida" veel nuances bevatte en eindigde met de voorgeschreven diminuendo.

Maar echt fenomenaal was Dolora Zajick als Amneris. In het tweede bedrijf speelt ze met Aida en hoor je haar gniffelen over hoe ze Aida in de maling genomen heeft. Maar in het laatste bedrijf overtreft ze alles. Die luidsprekers zijn wel luid, maar zelfs als het in werkelijkheid maar half zo veel is, dan nog was dit het meest opwindende deel van de hele avond.

Ik begin me wel meer en meer te ergeren aan de interviewstijl van Renée Fleming tijdens de pauzes. Ze staat meer op haar spiekbriefjes met idiote vragen te kijken, dan te luisteren naar het antwoord... de desinteresse druipt ervan af. Het kan toch niet dat er in New York geen echte journalisten rondlopen, die iets van opera afweten ?

Publicatie: zondag 25 oktober 2009 @ 20:04
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen